Wittesstofplasticiteit bij gezonde ouderen: De effecten van aerobe lichaamsbeweging.

Verslechtering van witte stof is geassocieerd met cognitieve achteruitgang bij gezond ouder worden en de ziekte van Alzheimer. Het is van cruciaal belang interventies te identificeren die verslechtering van witte stof kunnen vertragen. Tot nu toe hebben klinische onderzoeken geen voordelen van aerobe inspanning op de witte stof bij volwassenen kunnen aantonen met behulp van diffusie-MRI. Hier rapporteren we de effecten van een 6 maanden durende interventie met aerobe wandeling en dansen (klinisch onderzoek NCT01472744) op de integriteit van witte stof bij gezonde ouderen (n = 180, 60-79 jaar) gemeten aan de hand van veranderingen in de verhouding van gekalibreerde T1- naar T2-gewogen beelden (T1w/T2w). Specifiek resulteerde de interventie met aerobe wandeling en sociale dans in positieve veranderingen in het T1w/T2w-signaal in laat-myeliniserende gebieden, vergeleken met wijdverbreide afnames in het T1w/T2w-signaal in de actieve controlegroep. Opvallend is dat in de aerobe wandelgroep positieve verandering in het T1w/T2w-signaal correleerde met verbeterde prestaties op het gebied van episodisch geheugen. Tot slot correleerde trainingsinduceerde toename van cardiorespiratoire fitheid niet met verandering in het T1w/T2w-signaal. Samen suggereren onze bevindingen dat witte-stofgebieden die kwetsbaar zijn voor veroudering enige mate van plasticiteit behouden die kan worden opgewekt door aerobe trainingsprogramma's. Bovendien hebben we aangetoond dat het T1w/T2w-signaal een nuttige en breed toegankelijke maatstaf kan zijn voor het onderzoeken van kortetermijn intra-individuele plasticiteit en verslechtering in de witte stof bij volwassenen.