wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Menopauze en hormonen

Opvattingen van vrouwen over fysieke activiteit als behandeling voor vasomotorische menopauzesymptomen: Een kwalitatief onderzoek.

3 Klein onderzoek bij mensen

Hoe zwaar dit weegt: onderzoek bij mensen, maar klein of zonder controlegroep.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd
2021 in BMC Women's Health
Geciteerd
17 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 32928185 · doi 10.1186/s12905-020-01063-w
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Vrouwen zoeken vaak medisch advies op voor symptomen van de menopauze. Hoewel menopauzale hormonale therapie de meest effectieve behandeling is, geven veel vrouwen de voorkeur aan niet-farmacologische behandelingen, zoals fysieke activiteit. De effectiviteit van fysieke activiteit was inconclusiever gebleken wanneer deze werd beoordeeld door gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken, en het blijft onduidelijk hoe vrouwen erover denken als mogelijke behandelbenadering. Het doel van het onderzoek was het verkennen van de opvattingen en ervaringen van symptomatische menopauzale vrouwen met betrekking tot fysieke activiteit als behandeling voor vasomotore en andere menopauzale symptomen. METHODEN: Een diepgaand kwalitatief onderzoek was ingebed in een gerandomiseerde gecontroleerde studie die de effectiviteit van fysieke activiteit als behandeling voor vasomotore menopauzale symptomen bij eerder inactieve vrouwen met vasomotore symptomen beoordeelde. Deelnemers werden willekeurig toegewezen aan een van twee fysieke activiteitsinterventies of een gebruikelijke zorggroep. Beide fysieke activiteitsinterventies bestonden uit twee eenmalige consultaties, plus ondersteunend materiaal of toegang tot ondersteuningsgroepen voor fysieke activiteit, gedurende 6 maanden. Semi-gestructureerde interviews werden uitgevoerd met 17 doelmatig geselecteerde deelnemers uit alle drie de trialgroepen nadat zij de vervolgfase van het onderzoek hadden voltooid. Interviews werden audio-opgenomen, letterlijk uitgewerkt en geanalyseerd door constante vergelijking. RESULTATEN: Alle deelnemers spraken positief over fysieke activiteit als behandeling voor hun menopauzale symptomen, en de meesten rapporteerden dat deelname hun hittegolven en nachtelijk zweten had verbeterd. Zij rapporteerden dat zij verbeterde slaap, fysieke gezondheid en psychologisch welzijn hadden ervaren. Degenen die de interventie fysieke activiteit plus sociale steun ontvingen, rapporteerden dat hun vermogen om met hun menopauzale symptomen om te gaan was verbeterd. Veel deelnemers merkten op dat zij zouden willen dat artsen fysieke activiteit als mogelijke behandeling voor hun hittegolven en nachtelijk zweten zouden bespreken voordat zij medicijnen zouden aanbieden. CONCLUSIES: Op basis van de opvattingen en ervaringen van de vrouwen die aan dit onderzoek hebben deelgenomen, zouden zorgprofessionals fysieke activiteit moeten blijven bespreken als mogelijke eerste behandelingskeuze met menopauzale vrouwen. Bovendien zouden zorgprofessionals ervoor moeten zorgen dat zij deze vrouwen zowel fysiek als emotioneel voorbereiden, ondersteunen en aanmoedigen. TRIAL REGISTRATIE: ISRCTN ISRCTN06495625 Geregistreerd 10/11/2010.