Een systematisch overzicht van hartslagvariabiliteit en vasomotore symptomen in de menopauze.

De menopausale overgang is geassocieerd met een verhoogd risico op hart- en vaatziekten (CVD). Vasomotore symptomen (VMS) komen veel voor in deze periode, mogelijk door veranderingen in het autonome zenuwstelsel (ANS). Deze systematische review onderzoekt of hartfrequentievariabiliteit (HRV), een niet-invasieve marker van autonome functie, verschilt tussen vrouwen met en zonder VMS. Vijf databases werden doorzocht. Studies werden opgenomen als zij HRV beoordeelden bij vrouwen met en zonder VMS tijdens peri- en/of postmenopauze. Gemiddelden, standaardafwijkingen en steekproefgroottes werden geëxtraheerd. Gepoolde gestandaardiseerde gemiddelde verschillen werden berekend met behulp van een random-effects model met restricted maximum likelihood estimation. Heterogeniteit werd beoordeeld met behulp van Cochrane's Q en I 2 statistieken. Drie studies waren geschikt voor meta-analyse. De gepoolde analyse toonde geen verschil in lage frequentie (LF) bij vrouwen met VMS in vergelijking met vrouwen zonder VMS (Verschil in gemiddelden: 2.715 [95% BI: -0.124 tot 5.555]; p = 0,06). Er waren geen groepsverschillen in hoge frequentie (HF) (p = 0,11). Hoge heterogeniteit werd waargenomen in zowel LF (Q = 73,96, p < 0,001, I 2 = 97%) als HF (Q = 61,82, p < 0,001, I 2 = 97%). Vrouwen met VMS en zonder VMS toonden geen verschillen in HRV. Grotere, gestandaardiseerde studies zijn nodig voor een beter begrip van de relatie tussen autonome functie, VMS en CVD-risico.