Een systematische review van gestructureerde gewichtsverlies programma's en hun associatie met HbA1c-verlaging bij volwassenen met prediabetes in de eerstelijnszorg.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- 45
- Gepubliceerd
- 2026 in Primary care diabetes
- Geciteerd
- 1 keer aangehaald door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 41274792 · doi 10.1016/j.pcd.2025.11.007
ACHTERGROND: Prediabetes, gekenmerkt door verhoogde bloedglucosewaarden onder de drempel van type 2 diabetes mellitus (T2DM), is een groeiend volksgezondheidsprobleem vanwege de stijgende prevalentie en het risico op progressie naar diabetes en cardiovasculaire aandoeningen. Gestructureerde gewichtsverliesprogramma's in de eerste lijn tonen beloof voor verbetering van de glycemische controle, maar hun effect op HbA1c is nog onderbelicht. Deze systematische review evalueert hun effectiviteit in het verlagen van HbA1c bij volwassenen met prediabetes. METHODEN: Volgens de richtlijnen PRISMA 2020 en SWiM hebben we zes databases (PubMed, EMBASE, Cochrane CENTRAL, Scopus, CINAHL, Web of Science) doorzocht tot 10 juli 2025 naar studies die gestructureerde gewichtsverliesinterventies in de eerste lijn evalueren. Geschikte studies omvatten volwassenen (≥18 jaar) met prediabetes en gebruikten gerandomiseerde onderzoeken, cohortontwerpen of pilotstudies met HbA1c als primair uitkomstmaat. De bias-risico's werden beoordeeld met behulp van de originele Cochrane RoB-tool voor gerandomiseerde onderzoeken. Narratieve synthese werd uitgevoerd vanwege aanzienlijke heterogeniteit in ontwerp, interventie-intensiteit en analytische benaderingen. RESULTATEN: Zes onderzoeken (n = 45-2818) toonden HbA1c-dalingen, waarbij interventies met hoge intensiteit (frequente gedragsmatige sessies) en digitale interventies (koolhydraatarme apps) de grootste effecten hadden. Gewichtsverlies (tot 4,08 kg), BMI en lipidenprofiel verbeterden ook. Therapietrouw en interventie-intensiteit waren belangrijke factoren, hoewel inconsistente rapportage vergelijkingen beperkte. CONCLUSIE: Gestructureerde gewichtsverliesprogramma's in de eerste lijn zijn geassocieerd met bescheiden tot matige HbA1c-dalingen. Studieëheterogeniteit, analytische methoden en inconsistente rapportage van therapietrouw beperken echter definitieve conclusies. Toekomstig onderzoek moet prioriteit geven aan gestandaardiseerde rapportage, lange-termijnuitkomsten en diverse populaties om de generaliseerbaarheid te vergroten.