Adaptive vs Monthly Support for Weight-Loss Maintenance: A Randomized Clinical Trial.

BELANG: Gewichtstoename is gebruikelijk na het einde van initiële behandeling voor gewichtsverlies. Bestaande vervolgzorgprogramma's (die meestal eenmaal per maand sessies bieden) verbeteren de lange-termijnresultaten van gewichtsverlies, maar slechts met een bescheiden effect vergeleken met controle. DOEL: Bepalen of gewichtstoename wordt verminderd door het bieden van telefonische vervolgzorg volgens een aangepast (getriggerd door een studiealgoritme dat schat wanneer personen een hoog risico op gewichtstoename hebben) versus statisch (eenmaal per maand aangeboden) schema. OPZET, INSTELLING EN DEELNEMERS: Een gerandomiseerde klinische studie uitgevoerd tussen oktober 2019 en november 2024 in gebieden op rijafstand van Gainesville, Florida. Volwassenen met obesitas ingeschreven in een 16-weekse gewichtsverliesprogram; degenen die 5% of meer van hun basisgewicht verloren hadden, waren geschikt voor randomisatie naar één van 2 onderhoudszorgvoorwaarden. INTERVENTIE: Deelnemers ontvingen 20 maanden telefonische vervolgzorgondersteuning, individueel aangeboden door een getrainde interventionist, volgens een aangepast of statisch schema. PRIMAIRE UITKOMSTEN EN METINGEN: De primaire uitkomst was gewichtsverandering van maand 4 (einde initiële interventie) tot maand 24. RESULTATEN: De 255 deelnemers (gemiddelde [SD] leeftijd, 50,6 [11,3] jaar; 209 [82,0%] vrouwen; 51 [20,0%] Zwart, 25 [9,8%] Hispanisch of Latino, en 170 [66,7%] niet-Hispanisch blank) werden gerandomiseerd naar een aangepaste (128 deelnemers) of statische (127 deelnemers) groep. Gewichtstoename van maand 4 tot 24 was 1,27 (95% BI, 0,07 tot 2,47) kg in de aangepaste versus 1,75 (95% BI, 0,43 tot 3,06) kg in de statische groep, zonder verschil tussen voorwaarden. Op maand 24 behielden aangepaste deelnemers een gemiddeld (SD) gewichtsverlies van 8,1% (7,8%) van het basisgewicht van initiële interventie terwijl statische deelnemers 7,9% (8,5%) behielden; er was geen significant verschil in het aandeel deelnemers dat gewichtsverlies van 5% of meer behield (aangepast, 59,5%; statisch, 59,8%). CONCLUSIES EN RELEVANTIE: In deze gerandomiseerde klinische studie waren deelnemers in beide voorwaarden succesvol in het behoud van initieel gewichtsverlies 20 maanden na het einde van een gewichtsverliesprogram, maar het bieden van vervolgzorg volgens een aangepast schema bood geen extra voordeel ten opzichte van het maandelijkse statische schema. Toekomstig onderzoek moet onderzoeken of meer nauwkeurige algoritmen van hoogrisicoperioden voor gewichtstoename kunnen worden ontwikkeld en of deze modellen gewichtsbehoudsresultaten kunnen verbeteren. Bovendien, gezien het succes van deelnemers in beide voorwaarden bij het behoud van initieel gewichtsverlies, moet toekomstig onderzoek ook methoden onderzoeken voor verbetering van de implementatie en verspreiding van telefonische vervolgzorginterventies. PROEFREGISTRATIE: ClinicalTrials.gov Identifier: NCT04116853.