Een observationele studie van alopecia areata bij volwassen patiënten in Sri Lanka.

DOELSTELLINGEN: De doelstellingen waren om het demografische patroon, klinische presentatie en therapeutische respons in een cohort van patiënten met alopecia areata (AA) in Sri Lanka in kaart te brengen. METHODEN: Ziekenhuisgebaseerd observationeel onderzoek van 290 volwassenen van 18 jaar en ouder. RESULTATEN: Alopecia areata was frequenter bij mannen (M:V=1,3:1). De leeftijd van ontstaan was tussen 20-35 jaar (mediaan 31 jaar) in 61%. Degenen met juvenile-onset AA (≤ 17 jaar, n=5) vertoonden ernstige ziekte met veel recidieven en resistentie tegen therapie. Late-onset AA (<50 jaar, n=12) was frequenter bij vrouwen en had milde ziekteactiviteit. Alopecia areata was het meest voorkomende klinische type (93,7%), gevolgd door alopecia universalis (n=10), ophiasis-patroon (n=3), alopecia totalis (n=3) en reverse ophiasis-patroon (n=1). Milde ziekte (>10% schedelhuid) was het meest voorkomend (82%). Haaruitval was totaal, universeel of uitgebreid (>10% schedelhuid) in 18%. Betrokken locaties waren schedelhuid (71%), alleen baard (20,5%) en meerdere locaties (8,7%). Nagelveranderingen werden geassocieerd met ernstige ziekte. Geassocieerde auto-immuunziekten waren vitiligo 6 (2%), schildklieraandoening 5 (1,7%) en reumatoïde artritis 1 (0,3%). Atopie (21%) was niet geassocieerd met jongere leeftijd van ontstaan of ernst van ziekte. Patiënten met een familiegeschiedenis onder eerstegraadsbloed verwanten hadden eerder ziekteontstan. De meesten (61%) waren genezen na 1-2 intralesionale steroid injecties. Orale dexamethason mini-puls met of zonder topische 5% minoxidil lotion gedurende 12 maanden of langer werden gebruikt in 28%. CONCLUSIES: In Sri Lanka is AA een ziekte van jongeren. Uitgebreide ziekte, juvenile-onset en geassocieerde nagelveranderingen waren slechte prognostische factoren.