Beoordeling van haardichtheid en subepidermale weefsteldikte in brandwonden met behulp van high-definition ultrageluidafbeelding.
3 Klein onderzoek bij mensen
- Type onderzoek
- gecontroleerde studie
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2021 in Journal of burn care & research : official publication of the American Burn Association
- Geciteerd
- 3 keer door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 31833552 · doi 10.1093/jbcr/irz191
Brandwondenlit vertonen significant verschil in structuur, pigmentatie en haardichtheid/sparsiteit ten opzichte van ongebrand huid, maar er is geen formele documentatie van deze veranderingen in de literatuur te vinden. Evaluatie van deze verschillen is essentieel voor de beoordeling van toekomstige interventieresultaten. Het onderzoek was een prospectief gecontroleerd klinisch onderzoek. Inbegrepen waren 19 volwassen brandwondenpatiënten (18-63 jaar oud, gemiddelde leeftijd 47; 15 mannen, 4 vrouwen, 14 Kaukasisch, 2 Afro-Amerikaans, 1 Hispanisch; 11 vlam-, 5 schroeibrandwonden, 2 vetbrandwonden en 1 elektrische brandwonde, 2%-60% TBSA) met opvallende, rijpe littekenweefsel. Alle deelnemers hadden huidtransplantaten of niet-getransplanteerde littekenweefsel, evenals gezonde huid in dezelfde lichaamsgebied, om intra-individuele variabiliteit te controleren. Alle littekens waren minstens 9 maanden oud en minimaal 2 × 2 cm² groot. Bij elk individu werd minstens één niet-getransplanteerd litteken of één getransplanteerd litteken en gezonde huid afgebeeld met een ultrasound-apparaat met hoge resolutie (Longport, Inc., Glen Mills, PA, 35MHz probe, 1500 m/s). Vancouver scar scale werd beoordeeld. Hoewel gelittekend huid aanzienlijk minder follikels had dan gezonde huid op zowel getransplanteerde (P < .0001) als niet-getransplanteerde locaties (P = .0090), waren er nog veel minder follikels in getransplanteerde littekens dan in niet-getransplanteerde littekens (P = .0095). In de dikte van de subepidermale laag was er geen verschil tussen getransplanteerde en niet-getransplanteerde littekens (P = .1900). Beide soorten littekens hadden een aanzienlijk dikkere subepidermale laag dan gezonde huid (P = .0010). Vancouver scar scale was 7,4 voor getransplanteerde en 4,6 voor niet-getransplanteerde littekens, waarbij getransplanteerde vlambrandwondenlit hoger lag dan alle andere (5-11). Er was geen ongemak tijdens het afbeelden, en er traden geen bijwerkingen op tijdens de onderzoeksperiode. Ons onderzoek demonstreert twee duidelijke morfologische verschillen tussen littekens en gezonde huid: dikte van de subepidermale laag en haarvollicieldichtheid. Getransplanteerde brandwondenlit bleek minder haarvollicles te bevatten dan niet-getransplanteerde littekens.