wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Associations between the proportion of fat-free mass loss during weight loss, changes in appetite, and subsequent weight change: results from a randomized 2-stage dietary intervention trial.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
209
Gepubliceerd
2020 in The American journal of clinical nutrition
Geciteerd
26 keer aangehaald door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 31950141 · doi 10.1093/ajcn/nqz331
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Dynamische veranderingen in lichaamssamenstelling die optreden tijdens gewichtsverlies kunnen een invloedrijke rol spelen op daaropvolgend energiebalansgedrag en gewicht. DOELSTELLINGEN: Het doel van dit artikel is het effect van proportionele veranderingen in lichaamssamenstelling tijdens gewichtsverlies op daaropvolgende veranderingen in eetlust en gewichtsresultaten na 26 weken bij personen die deelnemen aan een gewichtsonderhoudinterventie te beschouwen. METHODEN: Een subgroep van de Diet, Obesity, and Genes (DiOGenes) studie (n = 209) werd gerekruteerd uit 3 Europese landen. Deelnemers ondergingen een 8-weekse laagcalorieëndiet (LCD) resulterend in ≥8% lichaamsgewichtsverlies, waarbij veranderingen in lichaamssamenstelling (via DXA) en eetlust (via visueel analoge schaal eetlustrecepties in reactie op een standaardmaaltijd) werden gemeten. Deelnemers werden willekeurig toegewezen aan 5 gewichtsonderhouddiëten op basis van proteïne- en glycemische indexinhoud en werden 26 weken vervolgd. We onderzochten associaties tussen proportioneel vetvrije massaverlies (%VVML) tijdens gewichtsverlies en 1) gewichtsresultaten na 26 weken en 2) veranderingen in eetlustrecepties. RESULTATEN: Tijdens de LCD verloren deelnemers gemiddeld ± SD 11,2 ± 3,5 kg, waarvan 30,4% vetvrije massa was. Na aanpassingen was er een tendens voor %VVML om gewichtstoename te voorspellen in de hele groep (β: 0,041; 95% CI: -0,001, 0,08; P = 0,055), wat significant was bij mannen (β: 0,09; 95% CI: 0,02, 0,15; P = 0,009) maar niet bij vrouwen (β: 0,01; 95% CI: -0,04, 0,07; P = 0,69). Associaties tussen %VVML en verandering in eetlustrecepties tijdens gewichtsverlies waren inconsistent. De sterkste waarnemingen waren bij mannen voor honger (r = 0,69, P = 0,002) en eetlust (r = 0,61, P = 0,009), met enkele tendensen in de hele groep en geen associaties bij vrouwen. CONCLUSIES: Onze resultaten suggereren dat de samenstelling van gewichtsverlies functioneel belang kan hebben voor energiebalansregulatie, waarbij groter vetvrije massaverlies mogelijk geassocieerd is met toegenomen gewichtstoename en eetlust. Deze studie werd geregistreerd op clinicaltrials.gov als NCT00390637.