Atrofische en hypertrofische fotoaging: klinische, histologische en moleculaire kenmerken van 2 verschillende fenotypes van gefotoagede huid.

3 Klein onderzoek bij mensen

Hoe zwaar dit weegt: onderzoek bij mensen, maar klein of zonder controlegroep.

Type onderzoek: cohortonderzoek
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd: 2019 in Journal of the American Academy of Dermatology
Geciteerd: 29 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 30954583 · doi 10.1016/j.jaad.2019.03.081

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Blootstelling aan de zon veroorzaakt vervroegde huidveroudering, bekend als foto-aging. Klinische verschijnselen van foto-aging variëren sterk tussen individuen. In de ene vorm ziet de huid er dun uit met teleangiectsie, en in de andere vorm ziet de huid er verdikt uit met diepe rimpels. Etiologische, klinische en therapeutische onderscheidingen tussen verschillende vormen van foto-aging zijn grotendeels onbekend. DOEL: De klinische, histologische en moleculaire kenmerken van hypertrofische en atrofische foto-aging karakteriseren. METHODEN: In totaal werden 53 individuen klinisch geclassificeerd als primair atrofische of hypertrofische foto-aging of geen van beide (controles). Demografische gegevens en gegevens over levensstijl met betrekking tot zonneblootstelling van deelnemers werden verzameld via vragenlijst. Vijftien klinische kenmerken van deelnemers werden kwalitatief of kwantitatief gescoord. Gezichtsbiopsieën werden geanalyseerd op genexpressie en histologische kenmerken. RESULTATEN: Actinische en seborrheïsche keratosen, teleangiectsie en eerdere incidentie van huidkankers waren statistisch significant hoger en foto-aging-schaalernst, diepe rimpels, dikte en geelagtigheid waren significant lager in atrofische versus hypertrofische groepen. Histologie toonde ook significant minder elastotisch materiaal in atrofische foto-aging. Genexpressie van matrixmetalloproteinasen en collageenen verschilde niet tussen de 2 vormen van foto-aging. BEPERKINGEN: De studie was niet ontworpen om andere mogelijke subtypen van foto-aging te identificeren. CONCLUSIE: Systematische, categorische en kwantitatieve klinische en histologische beoordelingen onderscheiden atrofische en hypertrofische foto-aging.