wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Menopauze en hormonen

Body mass index beïnvloedt de reactie op behandeling niet, en het lichaamsgewicht verandert niet bij lagere doses geconjugeerde oestrogenen en medroxyprogesteronacetaat bij vrouwen in vroeg postmenopauze.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
822
Gepubliceerd
2004 in Menopause (New York, N.Y.)
Geciteerd
10 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 15167310 · doi 10.1097/01.gme.0000117062.54779.bd
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

DOEL: Het bepalen van de effecten van lagere doses geconjugeerde oestrogenen (CE), alleen of in combinatie met medroxyprogesteronacetaat (MPA), op lichaamsgewicht en het evalueren van de invloed van body mass index (BMI) op het effect van lagere-dosis CE of CE/MPA op vasomotorische symptomen, vaginale atrofie, botminerraaldichtheid (BMD), endometriale veiligheid en bijwerkingen zoals endometriale bloeding en borstpijn. OPZET: In deze grote klinische studie [de Women's Health, Osteoporosis, Progestin, Estrogen (Women's HOPE) studie] werden 2.673 gezonde, postmenopauzale vrouwen met intacte baarmoeder gedurende 1 jaar willekeurig toegewezen aan CE 0,625, CE 0,625/MPA 2,5, CE 0,45, CE 0,45/MPA 2,5, CE 0,45/MPA 1,5, CE 0,3, CE 0,3/MPA 1,5 (alle doses mg/dag) of placebo. Lichaamsgewicht, BMI, aantal en ernst van hete flitsen, vaginale atrofie (bepaald aan de hand van de vaginale rijpingsindex), bloedingspatronen, borstpijn en endometriale biopsieën werden geëvalueerd. Een subset van 822 vrouwen werd willekeurig ingedeeld in een 2-jarige substudie om veranderingen in BMD met lagere-dosis CE of CE/MPA-regimens te evalueren. RESULTATEN: Na 1 jaar behandeling werd in alle studiegroepen een kleine maar significante (P < 0,05) gewichtstoename vanaf de uitgangssituatie waargenomen, met de grootste gewichtstoename in de placebogroep [1,15 +/- 0,21 (SE) kg]. Body mass index had geen significant effect op veranderingen vanaf de uitgangssituatie voor vasomotorische symptomen, bloedingspatronen, vaginale atrofie, BMD, endometriale veiligheid of borstpijn wanneer geanalyseerd met zowel covariantieanalyse met baseline BMI als covariaat of wanneer deelnemers waren ingedeeld in BMI minder dan 25 kg/m² en BMI van 25 kg/m² of hoger. Bij placebo-behandelde vrouwen was vaginale atrofie significant sterker (P < 0,05) bij vrouwen met een BMI van minder dan 25 kg/m² in vergelijking met een BMI van 25 kg/m² of hoger. CONCLUSIES: Lagere en standaarddosis-regimens van CE of CE/MPA zijn niet geassocieerd met grotere gewichtstoename dan placebo. Bovendien lijkt BMI geen invloed te hebben op de effecten van deze regimens op vasomotorische symptomen, vaginale atrofie, bloedingspatronen, BMD, endometriale veiligheid of borstpijn.