Brain stimulation techniques as novel treatment options for insomnia: A systematic review.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- 967
- Gepubliceerd
- 2023 in Journal of sleep research
- Geciteerd
- 33 keer geciteerd door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
- Bron
- PubMed 37202368 · doi 10.1111/jsr.13927
Ondanks het succes van cognitieve gedragstherapie voor insomnia en recente vooruitgang in farmacotherapie, reageren veel patiënten met insomnia onvoldoende op beschikbare behandelingen. Deze systematische review heeft als doel de stand van wetenschap te presenteren met betrekking tot het gebruik van hersentstimulatie benaderingen bij de behandeling van insomnia. Daarvoor hebben we MEDLINE, Embase en PsycINFO van ontstaan tot 24 maart 2023 doorzocht. We evalueerden studies die actieve stimulatie met een controleconditie of groep vergeleken. Uitkomstmaten waren onder meer gestandaardiseerde insomnia vragenlijsten en/of polysomnografie bij volwassenen met een klinische diagnose insomnia. Onze zoekopdracht identificeerde 17 gecontroleerde trials die aan de inclusiecriteria voldeden, en evalueerde in totaal 967 deelnemers met behulp van repetitieve transcraniële magnetische stimulatie, transcraniële elektrische stimulatie, transcutane auriculaire vagus zenuwstimulatie of voorhoofd afkoeling. Geen trials met andere technieken zoals diepe hersenstimulatie, vestibulaire stimulatie of auditieve stimulatie voldeden aan de inclusiecriteria. Hoewel verschillende studies verbeteringen van subjectieve en objectieve slaapparameters voor verschillende repetitieve transcraniële magnetische stimulatie en transcraniële elektrische stimulatie protocollen rapporteren, beperken belangrijke methodologische beperkingen en risico op bias hun interpreteerbaarheid. Een voorhoofd afkoelingstudie vond geen significante groepsverschillen in de primaire eindpunten, maar betere slaapinitiatief in de actieve conditie. Twee transcutane auriculaire vagus zenuwstimulatie trials vonden geen superioriteit van actieve stimulatie voor de meeste uitkomstmaten. Hoewel het moduleren van slaap door hersentstimulatie haalbaar lijkt, blijven lacunes in de heersende modellen van slaapfysiologie en insomnia pathofysiologie ingevuld te moeten worden. Geoptimaliseerde stimulatieprotocollen en bewijs van superioriteit ten opzichte van betrouwbare nepstimulatie zijn onmisbaar voordat hersentstimulatie een levensvatbare behandelingsoptie voor insomnia wordt.