Klinische uitkomsten geassocieerd met anti-obesitasmiddelen in de praktijk: een systematisch literatuurreview.

Anti-obesitasmedicijnen (AOMs) zijn werkzaam en goed verdragen in gerandomiseerde, gecontroleerde onderzoeken, maar bevindingen kunnen niet zonder meer worden gegeneraliseerd naar de routine klinische praktijk. Deze systematische literatuuranalyse had tot doel real-world (RW) bewijs voor AOMs voor de behandeling van volwassenen (≥ 18 jaar) met obesitas of overgewicht (BMI ≥ 27 kg/m 2 ) te identificeren. Zoekopdrachten in MEDLINE, Embase, Health Technology Assessment (HTA) Database, National Health Service (NHS) Economic Evaluation Database en Cochrane Central Register of Controlled Trials voor onderzoeken naar relevante FDA-goedgekeurde AOMs leverden 41 publicaties op. Gewichtsverlies (WL) werd consistent waargenomen, waarbij 14% tot 58,6% van de patiënten ≥ 5% WL op orlistat, fentermijn/topiramaat, naltrexon/bupropion, fentermijn of liraglutide bereikten in onderzoeken van 3-6 maanden duur waar dit werd gemeten. Wanneer cardiometabole risicofactoren werden beoordeeld, verkleinden AOMs of hadden geen invloed op bloeddruk, lipiden of glykemie. RW-gegevens over de impact van AOMs op bestaande, met obesitas samenhangende comorbiditeiten en mortaliteit ontbraken over het algemeen. AOMs waren geassocieerd met verschillende bijwerkingen, maar deze waren van milde tot matige ernst en er werden geen onverwachte veiligheidssignalen gerapporteerd. Een patroon van slechte therapietrouw en persistentie met AOMs werd waargenomen in alle onderzoeken. Over het geheel genomen bevestigde de analyse de werkzaamheid van AOMs in RW-instellingen, maar toonde zij grote hiaten in de bewijsbasis aan.