wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Slaap, energie en de hersenen

Cognitieve gedragstherapie voor slapeloosheid voorkomt en vermindert suïcidale gedachten: het verdwijnen van slapeloosheid is een suïcidaal werkzaam mechanisme.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
658
Gepubliceerd
2022 in Sleep
Geciteerd
28 keer aangehaald door ander onderzoek
Wie betaalde
Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
Bron
PubMed 36242607 · doi 10.1093/sleep/zsac251
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

DOELSTELLING VAN HET ONDERZOEK: Slapeloosheid is geassocieerd met verhoogde niveaus van zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag. Opkomend bewijs suggereert dat cognitieve gedragstherapie voor slapeloosheid (CBTI) zelfmoordneigingen (SI) kan verminderen. De rol van digitale therapeutica bij zowel het verlichten als voorkomen van SI blijft echter onduidelijk, en behandelingsmechanismen die SI-reducties mogelijk maken, zijn niet duidelijk geïdentificeerd. METHODEN: In totaal 658 volwassenen met slapeloosheidsaandoening volgens de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 5de editie, deelden mee aan een gerandomiseerde, gecontroleerde studie op één locatie waarin de werkzaamheid van digitale CBTI vergeleken met aandachtscontrole werd geëvalueerd. De uitkomsten werden gemeten vóór behandeling, na behandeling en bij vervolgonderzoek na 1 jaar. RESULTATEN: Voor behandeling gaven 126 patiënten SI aan (prevalentie van 19,1%). Bij patiënten met SI bij aanvang rapporteerden CBTI-patiënten lagere SI-percentages na behandeling (30,0% versus 54,5%, p = .005) en bij vervolgonderzoek na 1 jaar (29,6% versus 46,8%, p = .042) in vergelijking met controle. PRODCLIN-analyse schatte in dat de helft van de zelfmoordverminderende effecten van CBTI werd gemedieerd door slapeloosheidsremissie. Bij patiënten zonder SI bij aanvang voorkwam CBTI nieuwe aanvang van SI niet direct. Echter, patiënten met slapeloosheidsremissie rapporteerden lagere percentage's nieuwe aanvang van SI na behandeling in vergelijking met niet-remiters (1,5% versus 6,5%, p = .009). Mediatieanalyse ondersteunde een significant indirect effect waarbij CBTI de waarschijnlijkheid van slapeloosheidsremissie verhoogde, wat geassocieerd was met SI-preventie (αβ = -3,20, 95% CI = -5,74 tot -0,87). CONCLUSIE: Digitale CBTI vermindert slapeloosheidsymptomen, wat SI-verlighting en -preventie bevordert. Voor niet-suïcidale patiënten kan digitale CBTI als een zeer toegankelijke monotherapie dienen ter verbetering van slaap, waardoor het risico op SI afneemt. Voor suïcidale patiënten kan digitale CBTI passend worden toegediend als aanvullende behandeling ter ondersteuning van de voornaamste interventie die directer gericht is op zelfmoordgeneigde gedachten.