wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Slaap, energie en de hersenen

Cognitieve gedragstherapie voor insomnie-behandeling uitval bij patiënten met wekelijkse nachtmerries.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
110
Gepubliceerd
2023 in Journal of Clinical Sleep Medicine : JCSM : officieel publicatieorgaan van de American Academy of Sleep Medicine
Geciteerd
3 keer door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 37421316 · doi 10.5664/jcsm.10710
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ONDERZOEKSDOELSTELLINGEN: Het doel van dit onderzoek was om het effect van nachtmerries (NM's) op uitval en symptoomverandering na cognitieve gedragstherapie voor slapeloosheid (CBT-I) te evalueren met behulp van gegevens uit een succesvol gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek naar CBT-I dat werd uitgevoerd bij deelnemers met recente blootstelling aan interpersoonlijk geweld. METHODEN: Het onderzoek randomiseerde 110 deelnemers (107 vrouwen; gemiddelde leeftijd: 35,5 jaar) naar CBT-I of naar een aandachtcontrolegroep. Deelnemers werden beoordeeld op 3 momenten: baseline, post-CBT-I (of aandachtcontrole) en op moment 3 (T3) na cognitieve verwerkingstherapie die alle deelnemers ontvingen. NM-rapportages werden geëxtraheerd uit de Fear of Sleep Inventory. Deelnemers met wekelijkse NM's werden vergeleken met degenen met minder dan wekelijkse NM's op uitkomsten waaronder uitval, slapeloosheid, post-traumatische stressstoornis en depressie. Verandering in NM-frequentie werd onderzocht. RESULTATEN: Deelnemers met wekelijkse NM's (55%) liepen aanzienlijk meer risico om verloren te gaan voor vervolgonderzoek post-CBT-I (37%) in vergelijking met deelnemers met weinig frequent voorkomende NM's (15,6%) en waren minder waarschijnlijk T3 af te ronden (43%) dan patiënten met minder frequent voorkomende NM's (62,5%). NM's waren niet gerelateerd aan verschillend behandeleffect bij slapeloosheid, depressie of post-traumatische stressstoornis. Behandeling met CBT-I was niet verbonden met verminderde NM-frequentie; echter, verandering in slaapinslaaplatentie van post-CBT-I naar T3 voorspelde minder NM's op T3. CONCLUSIES: Wekelijkse NM's waren geassocieerd met uitval maar niet met verminderde verandering in slapeloosheidsymptomen na CBT-I. NM-symptomen veranderden niet als gevolg van CBT-I, maar verandering in slaapinslaaplatentie voorspelde lagere NM-frequentie. CBT-I-onderzoeken moeten screenen op NM's en overwegen CBT-I aan te vullen om specifiek op NM's in te gaan. CITATIE: Hamilton NA, Russell JA, Youngren WA, et al. Cognitive behavioral therapy for insomnia treatment attrition in patients with weekly nightmares. J Clin Sleep Med . 2023;19(11):1913-1921.