Cognitieve gedragstherapie versus Tai Chi voor slapeloosheid op latere leeftijd en ontstekingsrisico: een gerandomiseerd gecontroleerd vergelijkend werkzaamheidsonderzoek.
3 Klein onderzoek bij mensen
- Type onderzoek
- gecontroleerde studie
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2015 in Sleep
- Geciteerd
- 143 keer geciteerd door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
- Bron
- PubMed 25142571 · doi 10.5665/sleep.4008
DOELSTELLINGEN VAN DE STUDIE: Onderzoeken van de comparatieve effectiviteit van cognitieve gedragstherapie (CBT), Tai Chi Chih (TCC) en slaapvoorlichtingsonderwijs (SS) op de primaire uitkomst van slapeloosheiddiagnose en secundaire uitkomsten van slaapkwaliteit, vermoeidheid, depressieve symptomen en inflammatie bij oudere volwassenen met slapeloosheid. DESIGN: Gerandomiseerde, gecontroleerde, comparatieve effectiviteitsstudie. SETTING: Los Angeles gemeenschap. PATIËNTEN: 123 oudere volwassenen met chronische en primaire slapeloosheid. INTERVENTIES: Willekeurige toewijzing aan CBT, TCC of SS voor wekelijkse 2-uurs groepssessies gedurende 4 maanden met vervolgonderzoek na 7 en 16 maanden. METINGEN: Slapeloosheiddiagnose, door patiënten gerapporteerde uitkomsten, polysomnografie (PSG) en high-sensitivity C-reactief proteïne (CRP) niveaus. RESULTATEN: CBT presteerde beter dan TCC en SS in remissie van klinische slapeloosheid zoals vastgesteld door een clinicus (P < 0,01) en toonde ook grotere en duurzamere verbetering in slaapkwaliteit, slaapparameters, vermoeidheid en depressieve symptomen dan TCC en SS (alle P-waarden < 0,01). Vergeleken met SS was CBT geassocieerd met een verminderd risico op hoge CRP-niveaus (> 3,0 mg/L) na 16 maanden (odds ratio [OR], 0,26 [95% CI, 0,07-0,97] P < 0,05). Remissie van slapeloosheid was geassocieerd met lagere CRP-niveaus (P < 0,05) na 16 maanden. TCC was geassocieerd met verbeteringen in slaapkwaliteit, vermoeidheid en depressieve symptomen vergeleken met SS (alle P's < 0,05), maar niet met remissie van slapeloosheid. PSG-metingen veranderden niet. CONCLUSIES: Behandeling van slapeloosheid op latere leeftijd wordt beter bereikt en volgehouden door cognitieve gedragstherapieën. Slapeloosheidsbehandeling en remissie verminderen een maat voor ontstekingsrisico, wat implicaties heeft voor cardiovasculaire morbiditeit en diabetes die worden waargenomen bij slaapstoornissen in epidemiologische onderzoeken.