Vergelijkende effectiviteit van verschillende aquatische trainingsmodaliteiten op cognitieve functies bij ouderen: Een systematisch overzicht en netwerkmetaanalyse.

Cognitieve achteruitgang vormt een groot probleem in vergrijzende populaties, en aquatische oefening kan cognitieve voordelen bieden terwijl het blessurerisico wordt verlaagd. Dit systematische review en network meta-analyse (NMA) evalueerde de vergelijkende effectiviteit van verschillende aquatische oefenmodaliteiten op cognitieve functie bij oudere volwassenen. Grote elektronische databanken werden vanaf het begin tot januari 2026 doorzocht naar gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken (RCTs) die aquatische oefening en cognitieve uitkomsten bij volwassenen van ≥60 jaar onderzochten; onderzoeken werden onafhankelijk door twee beoordelaars geëvalueerd. Interventies werden gecategoriseerd als aquatische cognitief-motorische oefening, aquatische aerobe oefening, aquatische high-intensity interval training (HIIT) en aquatische krachttraining. Een frequentistische NMA werd gebruikt om directe en indirecte bewijsvoering samen te voegen, met effectgroottes uitgedrukt als gestandaardiseerde gemiddelde verschillen (SMDs). Negen RCTs (waarbij 324 deelnemers betrokken waren) voldeden aan de inclusiecriteria. Aquatische cognitief-motorische oefening vertoonde de hoogste waarschijnlijkheid van de meest effectieve interventie te zijn (SUCRA [oppervlak onder de cumulatieve rangschikkingscurve] = 85,36%), gevolgd door aquatische aerobe oefening (61,44%) en aquatische krachttraining (51,80%). Aquatische HIIT (49,12%) en oefening op het land (48,34%) toonden matige effecten aan. Van alle modaliteiten vertoonde alleen aquatische cognitief-motorische oefening statistisch significant verbeterde uitkomsten in vergelijking met niet-trainende controles. Op basis van het momenteel beschikbare beperkte bewijs kan aquatische cognitief-motorische oefening de meest effectieve aquatische modaliteit zijn voor het verbeteren van cognitieve functie bij oudere volwassenen. Alle aquatische oefenmodaliteiten boden cognitieve voordelen die minstens vergelijkbaar zijn met die van oefening op het land. De bevindingen suggereren dat cognitieve betrokkenheid, in plaats van louter trainingsintensiteit, cruciaal kan zijn voor het maximaliseren van de werkzaamheid van de interventie. Aangezien echter slechts negen RCTs werden opgenomen, moeten deze bevindingen met voorzichtigheid worden geïnterpreteerd gezien de beperkte omvang en dichtheid van het bewijsvoeringsnetwerk.