wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Vergelijking van caloriebeperking voor effectief gewichtsbeheer bij volwassenen: een systematisch overzicht en netwerkmetaanalyse.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
3,363
Gepubliceerd
2024 in The international journal of behavioral nutrition and physical activity
Geciteerd
9 keer door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 39327619 · doi 10.1186/s12966-024-01657-9
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken hebben de werkzaamheid van vier gangbare caloriebeperkingsschema's bij het verminderen van obesitasgerelateerde gezondheidsrisico's bevestigd. Er is echter geen consensus over het optimale schema voor gewichtsbeheer bij volwassenen. METHODEN: We hebben PubMed, Embase, Web of Science en Cochrane CENTRAL tot 15 januari 2024 systematisch doorzocht op gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken (RCT) met volwassenen, waarin de gewichtsverlieseffecten van alternatieve daagse vasten (ADF), kortetermijnvasten (STF), tijdbeperkt eten (TRE) en continue energiebeperking (CER) werden geëvalueerd. De primaire uitkomstmaat was lichaamsgewicht, met secundaire uitkomstmaten waaronder BMI, vetmassa, vetvrije massa, tailleomtrek, nuchtere glucose, HOMA-IR en bijwerkingen. Er werd een Bayesiaans netwerkmetaanalyse uitgevoerd, waarbij schema's werden gerangschikt met behulp van het gebied onder de cumulatieve rangschikkingscurve en de waarschijnlijkheid van het beste zijn. De kwaliteit van studies werd beoordeeld met behulp van het Confidence in Network Meta-Analysis-instrument. RESULTATEN: Gegevens van 47 RCT's (met 3363 deelnemers) werden opgenomen. ADF toonde het meest significante lichaamsgewichtsverlies (Gemiddeld verschil (MD): -3,42; 95% betrouwbaarheidsinterval (BI): -4,28 tot -2,55), gevolgd door TRE (MD: -2,25; 95% BI: -2,92 tot -1,59). STF (MD: -1,87; 95% BI: -3,32 tot -0,56) en CER (MD: -1,59; 95% BI: -2,42 tot -0,79) staan respectievelijk op plaats drie en vier. STF leidde tot afname van de vetvrije massa (MD: -1,26; 95% BI: -2,16, -0,47). TRE toonde voordelen op nuchtere glucose (MD: -2,98; 95% BI: -4,7, -1,26). Subgroepanalyse onthulde dat alle vier caloriebeperkingsschema's waarschijnlijk tot bescheiden gewichtsverlies na 1-3 maanden leiden, met ADF als hoogst gerangschikt, maar na 4-6 maanden treedt gewichtstoename op in variërende mate, met name bij CER, terwijl interventies van 7-12 maanden kunnen resulteren in effectief gewichtsverlies, waarbij TRE mogelijk de eerste plaats inneemt tijdens zowel de periode van 4-6 maanden als 7-12 maanden. ADF vertoonde minder en korter durende fysieke symptomen. CONCLUSIE: Alle vier opgenomen schema's waren effectief bij het verminderen van lichaamsgewicht, waarbij ADF waarschijnlijk de meest significante impact heeft. Elk schema leidt waarschijnlijk tot bescheiden gewichtsverlies na 1-3 maanden, gevolgd door gewichtstoename na 4-6 maanden. Interventies van 7-12 maanden bereiken echter groter gewichtsverlies overall. TRIALREGISTRATIE: PROSPERO: CRD42022382478.