Vergelijking van de effectiviteit van gecombineerde intralesionale triamcinolonacetonide met topische calcipotriol versus monotherapie met intralesionale triamcinolonacetonide bij alopecia areata van de hoofdhuid en baard: resultaten van een gerandomiseerde single-blind klinische studie.

3 Klein onderzoek bij mensen

Hoe zwaar dit weegt: onderzoek bij mensen, maar klein of zonder controlegroep.

Type onderzoek: gecontroleerde studie
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd: 2025 in Journal of cutaneous medicine and surgery
Geciteerd: 0 keer door ander onderzoek
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 39878244 · doi 10.1177/12034754251316303

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Intralasionale (IL) corticosteroïden zijn de behandeling van eerste keus voor gelokaliseerde alopecia areata (AA). Deze studie had tot doel de werkzaamheid van topicale calcipotriol gecombineerd met IL triamcinolon acetonide te vergelijken met alleen IL triamcinolon acetonide bij AA. METHODEN: Dit gerandomiseerde, enkel-blindering klinische onderzoek werd uitgevoerd op een dermatologische polikliniek. Beide groepen A en B ontvingen IL triamcinolon acetonide-injecties elke 4 weken gedurende 12 weken. Groep A ontving ook twee keer daags topicale calcipotriol. Vervolgonderzoek vond elke 4 weken plaats tot 12 weken. De primaire uitkomstmaat was haargroeievaluatie met behulp van een haarherstelschaal (RGS). Andere parameters waren de aanwezigheid of afwezigheid van slechte klinische respons (minder dan 50% haardichtheid), hergroeipatronen, dermoscopische kenmerken en bijwerkingen. RESULTATEN: Drieënzeventig (179 plekken) patiënten voltooiden de studie. RGS en plekken met meer dan 50% terminalehaar-hergroei verbeterden significant in beide groepen vanaf de vierde week en daarna ( P-waarde: ,001, ,001). De twee behandelingsgroepen vertoonden geen statistisch significant verschil in terminalehaar-dichtheid ( P-waarden: ,930, ,616, ,178). De subgroepanalyse toonde echter een statistisch significant verschil in plekken op de hoofdhuid van groep A vergeleken met groep B in de 12e week van de studie ( P = ,018), maar niet in baardplekken ( P-waarde: ,527). Groep A vertoonde meer irritatie met een verminderde incidentie van atrofie. CONCLUSIE: Het toevoegen van topicale calcipotriol aan IL-corticosteroïde toonde verhoogde werkzaamheid in plekken op de hoofdhuid van AA, maar niet in baardplekken. Ook was de incidentie van atrofie lager in de combinatiegroep.