Vergelijking van de effecten van fractionele micronaaldrradiofrequentie en microneedling op de modulering van het verouderde fibroblastenmilieu in verouderde huid.

Huidveroudering is een complex en veelzijdig biologisch proces dat gepaard gaat met ophoping van senescente dermale fibroblasten. Hoewel fractionele microneedle radiofrequentie (MNRF) veel gebruikt wordt voor huidverjonging, zijn de onderliggende moleculaire mechanismen onbekend. Deze studie had tot doel de effectiviteit van fractionele MNRF bij het veranderen van het cellulaire milieu van verouderde huid te onderzoeken en klinische huidverbeteringen te evalueren. Dertig vrouwelijke vrijwilligers van ≥ 60 jaar met zichtbare periocculaire rimpels kregen vier opeenvolgende behandelingen met ofwel microneedling ofwel MNRF op willekeurig toegewezen gezichtszijden. Op basis van biofysische metingen verbeterde MNRF-behandeling rimpels, elasticiteit, hydratatie en transepidermaal waterverlies in vergelijking met de uitgangssituatie. Histologische analyse toonde aan dat de met MNRF behandelde zijden een verhoogde proliferatie van niet-senescente fibroblasten, een verminderd aantal senescente fibroblasten en verhoogde collageen- en elastineniveaus vertoonden, vergeleken met de met MN behandelde zijden. In aanvullende analyses waren verschillen in collagaendichtheid en hydratatie tussen de twee zijden van het gezicht statistisch significant alleen bij proefpersonen met een duidelijke afname van senescente fibroblasten in met MNRF behandelde zijden. Onze gegevens suggereren dat MNRF in vergelijking met MN grotere klinische en histologische verbeteringen in verouderde huid teweegbrengt, waarschijnlijk door het dermale fibroblasten-milieu te veranderen via het dubbele effect van eliminatie van senescente fibroblasten en toename van het aantal niet-senescente fibroblasten.