Components and Delivery Formats of Cognitive Behavioral Therapy for Chronic Insomnia in Adults: A Systematic Review and Component Network Meta-Analysis.

BELANG: Chronische insomniestoornis komt veel voor, is invaliderend en kostbaar. Cognitieve gedragstherapie voor insomnie (CGT-I), bestaande uit verschillende educatieve, cognitieve en gedragsmatige strategieën die in verschillende formaten worden aangeboden, is de aanbevolen eerste-lijnsbehandeling, maar het effect van elk onderdeel en elke bezorgingsmethode blijft onduidelijk. DOEL: Het onderzoeken van de associatie van elk onderdeel en bezorgingsformat van CGT-I met uitkomsten. GEGEVENSBRONNEN: PubMed, Cochrane Central Register of Controlled Trials, PsycInfo en International Clinical Trials Registry Platform van het begin van de database tot 21 juli 2023. STUDIESELECTIE: Gepubliceerde gerandomiseerde klinische onderzoeken waarin elke vorm van CGT-I werd vergeleken met een ander of een controlevoorwaarde voor chronische insomniestoornis bij volwassenen van 18 jaar en ouder. Insomnie zowel met als zonder comorbiditeiten was inbegrepen. Gelijktijdige behandelingen waren toegestaan indien gelijk verdeeld over de armen. GEGEVENSEXTRACTIE EN SYNTHESE: Twee onafhankelijke beoordelaars identificeerden componenten, extracteerden gegevens en beoordeelden de kwaliteit van het onderzoek. Willekeurige-effecten componentennetwerk meta-analyses werden uitgevoerd. HOOFDUITKOMSTEN EN MATEN: De primaire uitkomst was behandelingsefficacy (remissie gedefinieerd als het bereiken van een bevredigende toestand) na behandeling. Secundaire uitkomsten waren dropout-reden, zelf-gerapporteerde slaapcontinuïteit en langetermijnremissie. RESULTATEN: In totaal werden 241 onderzoeken geïdentificeerd met 31.452 deelnemers (gemiddelde [SD] leeftijd 45,4 [16,6] jaar; 21.048 van 31.452 [67%] vrouwen). De resultaten suggereerden dat kritieke componenten van CGT-I cognitieve herstructurering zijn (remissie incrementele odds ratio [iOR], 1,68; 95% BI, 1,28-2,20), derde-golfcomponenten (iOR, 1,49; 95% BI, 1,10-2,03), slapeperking (iOR, 1,49; 95% BI, 1,04-2,13) en stimulus control (iOR, 1,43; 95% BI, 1,00-2,05). Slaapigiëneeducatie was niet essentieel (iOR, 1,01; 95% BI, 0,77-1,32), en ontspanningsprocedures bleken mogelijk contraproductief (iOR, 0,81; 95% BI, 0,64-1,02). In-persoon therapeut-geleide programma's waren het meest voordelig (iOR, 1,83; 95% BI, 1,19-2,81). Cognitieve herstructurering, derde-golfcomponenten en in-persoon bezorging waren voornamelijk geassocieerd met verbeterde subjectieve slaapkwaliteit. Slapeperking was geassocieerd met verbeterde subjectieve slaapkwaliteit, slapefficientie en waakzijn na slaaponset, en stimulus control met verbeterde subjectieve slaapkwaliteit, slapefficientie en slaaplatentie. De meest werkzame combinatie—bestaande uit cognitieve herstructurering, derde golf, slapeperking en stimulus control in het in-persoonformat—vergeleken met in-persoon psychoeducatie, was geassocieerd met een toename van de remissiesnelheid met een risicoverschil van 0,33 (95% BI, 0,23-0,43) en een number needed to treat van 3,0 (95% BI, 2,3-4,3), gegeven de mediaan waargenomen controlegebeurtenissnelheid van 0,14. CONCLUSIES EN RELEVANTIE: De bevindingen suggereren dat voordelige CGT-I-pakketten cognitieve herstructurering, derde-golfcomponenten, slapeperking, stimulus control en in-persoon bezorging kunnen omvatten maar niet ontspanning. Mogelijke onopgemerkte interacties kunnen echter de conclusies ondergraven. Verdere grootschalige, goed ontworpen onderzoeken zijn gerechtvaardigd om de bijdrage van verschillende behandelingscomponenten in CGT-I te bevestigen.