Cost-effectiveness of pharmacological anti-obesity treatments: a systematic review.

DOEL: Het beoordelen van economische evaluaties van gewichtsverliesmiddelen en het vergelijken van gerapporteerde incrementele kosteneffectiviteitsverhoudingen (ICER's). METHODEN: Een literatuuronderzoek werd uitgevoerd naar kosteneffectiviteitsanalyses (KEA's) en kostenbatenanalyses (KBA's) van sibutramine, orlistat en rimonabant. RESULTATEN: Veertien unieke artikelen werden geïdentificeerd (11 KBA's en 3 KEA's; 9 orlistat, 4 sibutramine en 1 rimonabant). Allemaal gebruikten dieet en lichaamsbeweging als vergelijking, terwijl geen enkele indirecte kosten includeerde. Tijdhorizonnen varieerden van alleen behandelingsperiode (1-4 jaar) tot 80 jaar (mediaan 7,5 jaar). Langere studies modelleerden effecten op diabetes, micro- en macrovasculaire complicaties, coronaire hartziekte en sterfte. Van de KBA's was de mediaan ICER 16.000 euro(2007)/QALY (kwaliteitsgecorrigeerd levensjaar; bereik 10.000-88.000), met de slechtste kosteneffectiviteit wanneer aanbevolen stopregels voor niet-reagerende patiënten niet werden toegepast. Alle studies behalve drie werden gefinancierd door het producerende bedrijf, en de mediaan ICER was aanzienlijk hoger voor onafhankelijke dan voor gesponsorde analyses (62.000 euro versus 15.000 euro/QALY). Echter, twee van de drie onafhankelijke KBA's gebruikten geen aanbevolen stopregels, vergeleken met één van acht door fabrikanten gesponsorde analyses. De resultaten waren het meest gevoelig voor aannames over duurzaamheid van gewichtsverlies en nut per verloren kilogram. Bijwerkingen en uitval om redenen anders dan gebrek aan werkzaamheid werden over het algemeen niet opgenomen. CONCLUSIE: Gepubliceerde economische evaluaties geven aan dat orlistat, sibutramine en rimonabant binnen het bereik vallen van wat over het algemeen als kosteneffectief wordt beschouwd. Onzekerheid blijft bestaan over duurzaamheid van gewichtsverlies, nutwinst die aan gewichtsverlies is gerelateerd en extrapolaties van voorbijgaand gewichtsverlies naar langetermijn gezondheidsvoordelen. Modellering van rechtstreekse vergelijkingen en uitval is nodig, evenals analyses uitgevoerd onafhankelijk van producerende bedrijven.