Dagelijkse speekselcortisolpatronen bij vrouwen van middelbare leeftijd met hitteopvliegingen.
4 Groot gecontroleerd onderzoek
- Type onderzoek
- gecontroleerde studie
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- 306
- Gepubliceerd
- 2016 in Clinical endocrinology
- Geciteerd
- 15 keer geciteerd door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
- Bron
- PubMed 26663024 · doi 10.1111/cen.12995
DOEL: Dagpatronen van speekselcortisol bij gezonde volwassenen zijn goed onderzocht, maar zijn niet bestudeerd bij vrouwen in middelbare leeftijd met opvliegers. Wij veronderstelden dat frequent voorkomende opvliegers geassocieerd zijn met afwijkende cortisoolpatronen die lijken op die van slaaptekort. ONTWERP: Cross-sectioneel. DEELNEMERS: In totaal 306 vrouwen, leeftijd 40-62 jaar, gerandomiseerd voor een gedragsinterventie tegen opvliegers. METINGEN: Basislijnniveaus van cortisol geometrische gemiddelden (nmol/l) op vier dagelijkse meetmomenten gemiddeld over twee opeenvolgende dagen plus andere berekende cortisoolmaten werden vergeleken tussen groepen op basis van basislijnniveaus: (i) gemiddelde dagelijkse opvliegers per tertiel (≤5·5, N = 103; >5·5-8·8, N = 103; >8·8, N = 100) en (ii) geselecteerde kenmerken. Herhaalde metingen lineaire regressiemodellen van log-getransformeerd cortisol evalueerden groepsverschillen, gecorrigeerd voor covariaten. RESULTATEN: Vrouwen waren voor 67% blank en 24% Afro-Amerikaans, met gemiddeld 7·6 (SD 3·9) opvliegers per dag. Speekselcortisol geometrische gemiddelden (nmol/l) voor alle vrouwen waren als volgt: 75·0 (SD 44·8) totaal, 8·6 (SD 5·6) bij wakker worden, 10·0 (SD 7·5) 30 minuten na wakker worden, 3·7 (SD 3·3) vroeg in de middag en 1·6 (SD 1·8) bij het slapengaan. Waarden 30 minuten na wakker worden lieten een stijging van 18% mediaan zien ten opzichte van wakkerwordingswaarden (interkwartielafstand -24 tot 96%), en gemiddelden varieerden per opvlieger frequentie tertiel, van laagste tot hoogste: 11·4 (SD 7·3), 10·3 (SD 6·5) en 8·6 (SD 7·8), respectievelijk, P = 0·003. Behalve de waarde vroeg in de middag (P = 0·02), varieerden cortisoolwaarden niet naar opvlieger frequentie. CONCLUSIE: Al met al suggereren deze bevindingen dat hoog frequent voorkomen van matige tot ernstige opvliegers kan geassocieerd zijn met subtiele afwijkingen in cortisoolconcentraties - een patroon dat consistent is met chronische slaapstoornis.