wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Slaap, energie en de hersenen

Digitale cognitieve gedragstherapie voor insomnie (dCBT-I): chronotype moderatie op interventie-uitkomsten.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
1,721
Gepubliceerd
2022 in Journal of sleep research
Geciteerd
5 keer door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 35224810 · doi 10.1111/jsr.13572
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

Met gegevens van 1721 deelnemers in een community-based gerandomiseerde gecontroleerde studie naar digitale cognitieve gedragstherapie voor insomnie vergeleken met patiënteneducatie, gebruikten we lineaire mixed modelling-analyses om te onderzoeken of chronotype de voordelen van digitale cognitieve gedragstherapie voor insomnie op zelf gerapporteerde niveaus van insomnieseveriteit, vermoeidheid en psychologische stress modereerde. Baseline zelfbeoordelingen op de verkorte versie van de Horne-Östberg Morningness-Eveningness Questionnaire werden gebruikt om de steekproef in drie chronotypes in te delen: ochtendtype (n = 345; 20%); intermediair type (n = 843; 49%); en avondtype (n = 524; 30%). Insomnia Severity Index, Chalder Fatigue Questionnaire en Hospital Anxiety and Depression Scale werden voor en na de interventie (9 weken) gemeten. Voor personen met zelf gerapporteerd ochtend- of intermediair chronotype was digitale cognitieve gedragstherapie voor insomnie superieur aan patiënteneducatie op alle beoordelingen (Insomnia Severity Index, Chalder Fatigue Questionnaire en Hospital Anxiety and Depression Scale) bij vervolgmeting (p-waarden ≤ 0,05). Voor personen met zelf gerapporteerd avondtype was digitale cognitieve gedragstherapie voor insomnie superieur aan patiënteneducatie voor Insomnia Severity Index en Chalder Fatigue Questionnaire, maar niet op de Hospital Anxiety and Depression Scale (p = 0,139). Er waren significante verschillen in de behandelingseffecten tussen de drie chronotypes op de Insomnia Severity Index (p = 0,023) geschat verschil tussen avond- en ochtendtype van -1,70, 95% betrouwbaarheidsinterval: -2,96 tot -0,45, p = 0,008, en geschat verschil tussen avond- en intermediair type -1,53, 95% betrouwbaarheidsinterval: -3,04 tot -0,03, p = 0,046. Er waren geen significante verschillen in de behandelingseffecten tussen de drie chronotypes op de Chalder Fatigue Questionnaire (p = 0,488) of de Hospital Anxiety and Depression Scale (p = 0,536). We concluderen dat zelf gerapporteerd chronotype de effecten van digitale cognitieve gedragstherapie voor insomnie op insomnieseveriteit modereert, maar niet op psychologische stress of vermoeidheid.