wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Menopauze en hormonen

Effect van Bazedoxifeen en Geconjugeerd Estrogeen (Duavee) op biomarkers van borstkankerrisico bij vrouwen met hoog risico: Een pilotstudy.

3 Klein onderzoek bij mensen

Hoe zwaar dit weegt: onderzoek bij mensen, maar klein of zonder controlegroep.
Type onderzoek
klinische studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd
2020 in Cancer prevention research (Philadelphia, Pa.)
Geciteerd
21 keer aangehaald door ander onderzoek
Wie betaalde
Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
Bron
PubMed 31420361 · doi 10.1158/1940-6207.CAPR-19-0315
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

Interventies die vasomotore symptomen verlichten terwijl zij het risico op borstkanker verminderen, zouden waarschijnlijk de acceptatie van chemopreventie bij perimenopauzale en postmenopauzale vrouwen vergroten. Wij voerden een pilotstudie uit met 6 maanden bazedoxifeen (20 mg) en geconjugeerde oestrogeen (0,45 mg; Duavee), een weefselselectief oestrogeencomplex, om de haalbaarheid en effecten op risicobiomarkers voor postmenopauzale borstkanker te beoordelen. Risicobiomarkers waren volledig geautomatiseerde mammografische volumetrische dichtheid (Volpara), Ki-67 in goedaardig borstweefsel (MIB-1-immunochemie) en serumniveaus van progesteron, IGF-1 en IGFBP3, biobeschikbaar oestradiol en testosteron. Achtentwintig perimenopauzale en postmenopauzale vrouwen met verhoogd risico op borstkanker werden geïncludeerd: 13 in cohort A met baselinestelling Ki-67 < 1% en 15 in cohort B met baselinestelling Ki-67 van 1% tot 4%. Alle vrouwen voltooiden de studie met > 85% medicijnadhesie. Significante veranderingen in biomarkers, niet gecorrigeerd voor meervoudige vergelijkingen, waren een afname van mammografisch fibroglandulaire volume (P = 0,043); afnames in serum progesteron, biobeschikbaar testosteron en IGF-1 (P < 0,01), een toename in serum biobeschikbaar oestradiol (P < 0,001) en voor vrouwen uit cohort B een afname in Ki-67 (P = 0,017). Een verbetering van de mediaanvloeiscore voor hittevlagen van 15 bij baseline naar 0 na 6 maanden en menopauzaspecifieke kwaliteit van leven, vasomotore en seksuele domeinscores werden ook waargenomen (P < 0,001). Gezien de gunstige effecten op risicobiomarkers en door patiënten gerapporteerde uitkomsten, is een placebogecontroleerde fase IIB-onderzoek gerechtvaardigd.