Effect van glucagonachtige peptide-1-receptoragonisten (GLP-1RA) op gewichtsverlies na bariatrische behandeling.

CONTEXT: Er is een groeiende erkenning van de noodzaak om gewichtsverliesstrategieën te overwegen na metabole bariatrische chirurgie (MBS) om de omvang van mogelijke gewichtstoename te beperken. Het gebruik van glucagon-like peptide-1 receptor agonisten (GLP-1RA's) in deze setting blijft onzeker. OBJECTIVE: We hebben een systematisch overzicht en meta-analyse uitgevoerd om het effect van GLP-1RA's op gewichtsveranderingen bij patiënten die eerder bariatrische chirurgie hebben ondergaan, te evalueren. METHODS: We hebben het effect van GLP-1RA's op gewichtsveranderingen onderzocht door gepoolde schattingen (random-effects model) van de absolute verschillen in lichaamsgewicht (kg) vergeleken met de uitgangssituatie voor observationele studies en vergeleken met een controlegroep voor gerandomiseerde gecontroleerde trials (RCT's) te berekenen. Een totaal van 17 studies (1164 deelnemers) voldeed aan onze inclusiecriteria. Het groeperen van gegevens uit de 14 observationele studies die het effect van GLP-1RA's na bariatrische behandeling evalueerden, toonde een reductie van 7,83 kg vergeleken met vóór behandeling (vóór het gebruik van GLP-1RA) (gewicht-7,83 kg [95% CI, -9,27 tot -6,38]). Met betrekking tot draagbaarheid rapporteerde 23% (95% CI, 10%-36%) van de deelnemers enig ongewenst effect, maar slechts 7% stopte de behandeling. Gegevens uit RCT's toonden aan dat het gebruik van GLP-1RA's een gewichtsreductie van 4,36 kg induceerde (95% CI, -0,42 tot -8,30) vergeleken met placebo met een soortgelijk veiligheidsprofiel. CONCLUSION: Onze bevindingen suggereren dat het gebruik van liraglutide en semaglutide bij patiënten die eerder bariatrische chirurgie hebben ondergaan, significante gewichtsreductie kan bevorderen met een acceptabel veiligheidsprofiel.