wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Effect van liraglutide 3,0 mg bij personen met obesitas en matig tot ernstig obstructief slaapapneusyndroom: het SCALE Sleep Apnea-onderzoek.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
180
Gepubliceerd
2018 in International journal of obesity (2005)
Geciteerd
235 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde
Een fabrikant heeft dit onderzoek mede gefinancierd.
Bron
PubMed 27005405 · doi 10.1038/ijo.2016.52
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Obesitas is sterk geassocieerd met de prevalentie van obstructief slaapapneusyndroom (OSA), en gewichtsverlies heeft aangetoond dat het de ernst van de ziekte vermindert. DOEL: Onderzoeken of liraglutide 3.0 mg de ernst van OSA vermindert in vergelijking met placebo, met als primair eindpunt de verandering in apneu-hypopneë-index (AHI) na 32 weken. De gewichtsverliesefficaciteit van liraglutide werd ook onderzocht. DEELNEMERS/METHODEN: In deze gerandomiseerde, dubbelblinde studie werden niet-diabetische deelnemers met obesitas die matig (AHI 15-29.9 gebeurtenissen per uur) of ernstig (AHI ⩾30 gebeurtenissen per uur) OSA hadden en niet bereid of in staat waren continu positieve luchtweg druk-therapie te gebruiken, 32 weken lang gerandomiseerd toegewezen aan liraglutide 3.0 mg (n=180) of placebo (n=179), beide als aanvulling op dieet (500 kcal per dag deficit) en beweging. De basiskenmerken waren vergelijkbaar tussen groepen (gemiddelde leeftijd 48.5 jaar, mannen 71.9%, AHI 49.2 gebeurtenissen per uur, ernstig OSA 67.1%, lichaamsgewicht 117.6 kg, lichaamsmaß-index 39.1 kg m(-2), prediabetes 63.2%, HbA1c 5.7%). RESULTATEN: Na 32 weken was de gemiddelde afname van AHI groter met liraglutide dan met placebo (-12.2 versus -6.1 gebeurtenissen per uur, geschat behandelverschil: -6.1 gebeurtenissen per uur (95% betrouwbaarheidsinterval (BI), -11.0 tot -1.2), P=0.0150). Liraglutide veroorzaakte een groter gemiddeld procentueel gewichtsverlies in vergelijking met placebo (-5.7% versus -1.6%, geschat behandelverschil: -4.2% (95% BI, -5.2 tot -3.1%), P<0.0001). Een statistisch significante associatie tussen de mate van gewichtsverlies en verbetering van OSA-eindpunten (P<0.01, alle) werd achteraf aangetoond. Grotere afnames in glycosyleerd hemoglobine (HbA1c) en systolische bloeddruk (SBP) werden waargenomen met liraglutide versus placebo (beide P<0.001). Het veiligheidsprofiel van liraglutide 3.0 mg was vergelijkbaar met dat gezien bij doses ⩽1.8 mg. CONCLUSIES: Als aanvulling op dieet en beweging werd liraglutide 3.0 mg over het algemeen goed verdragen en veroorzaakte het significant grotere afnames dan placebo in AHI, lichaamsgewicht, SBP en HbA1c bij deelnemers met obesitas en matig/ernstig OSA. De resultaten bevestigen dat gewichtsverlies de aan OSA gerelateerde parameters verbetert.