wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Effect van orlistat op gewichtstoename en cardiovasculaire risicofactoren na een zeer laagcalorisch dieet bij patiënten met abdominale obesitas: een 3-jarig gerandomiseerd, placebogecontroleerd onderzoek.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
383
Gepubliceerd
2007 in Diabetes care
Geciteerd
57 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 17192328 · doi 10.2337/dc06-0210
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

DOEL: Het onderzoeken van de werkzaamheid van orlistat op het behoud van gewichtsverlies gedurende 3 jaar na een aanzienlijk gewichtsverlies veroorzaakt door een zeer laagcalorisch dieet (VLED) bij obese patiënten met metabole risicofactoren zoals dyslipidemie, verminderde nuchtere glucose en dieetbehandelde type 2-diabetes. ONDERZOEKSOPZET EN METHODEN: In eerste instantie werd gewichtsverlies opgewekt door een 8 weken durend VLED (600-800 kcal/dag) bij 383 patiënten met een gemiddelde BMI van 37,5 kg/m(2) (bereik 30,0-45,2). Patiënten die ≥ 5% van hun lichaamsgewicht verloren (309 van 383 patiënten) werden vervolgens willekeurig ingedeeld om gedurende 3 jaar leefstijlbegeleiding te ontvangen samen met orlistat 120 mg drie keer daags of bijbehorende placebo-capsules. Primaire eindpunten waren het behoud van ≥ 5% gewichtsverlies na 3 jaar. Daarnaast werden verschillen in de ontwikkeling van type 2-diabetes tussen orlistat en placebo geanalyseerd. RESULTATEN: Het VLED veroorzaakte een gemiddeld gewichtsverlies van 14,4 ± 2,0 kg onder de vervolgens gerandomiseerde patiënten. De gemiddelde gewichtstoename na 3 jaar was lager met orlistat dan met placebo (4,6 ± 8,6 versus 7,0 ± 7,1 kg; P < 0,02). Het aantal deelnemers dat ≥ 5% gewichtsverlies bereikte, sprak ook in het voordeel van orlistat (67 versus 56%; P = 0,037). De buikomtrek was significant meer gereduceerd in de orlistat-groep (P < 0,05), maar geen andere verschillen in risicofactoren werden tussen de twee groepen waargenomen. De incidentie van nieuwe gevallen van type 2-diabetes was significant gereduceerd in de orlistat-groep (8 gevallen van 153 proefpersonen) versus placebo (17 gevallen van 156 proefpersonen) (P = 0,041). CONCLUSIES: De toevoeging van orlistat aan leefstijlinterventie was geassocieerd met behoud van een extra 2,4 kg gewichtsverlies na VLED tot 3 jaar bij obese personen. De combinatie van orlistat en leefstijlinterventie was geassocieerd met een verminderde incidentie van type 2-diabetes.