Effect van soja-isoflavonoïden op maten van estrogeniteit: een systematische review en metaanalyse van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken.

Ondanks aanbevelingen om de consumptie van plantaardig voedsel te verhogen voor de gezondheid van mens en planeet, en ondanks de rol die sojavormen in plant-dominante diëten kunnen spelen, zijn controverses rond de effecten van sojavormen, vooral soja-isoflavonen, een barrière voor hun inname. Gegeven hun cardioprotectieve effecten en hun vermogen om menopauzale symptomen te verlichten, is het aanpakken van deze bezorgdheid met name relevant voor vrouwen. Dit systematische onderzoek en meta-analyse van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken had tot doel het effect van soja-isoflavonen op maten van estrogeniciteit bij postmenopauzale vrouwen vast te stellen. MEDLINE, Embase en de Cochrane Library werden tot en met augustus 2024 doorzocht naar gerandomiseerde onderzoeken van ≥3 maanden waarin soja-isoflavonen werden vergeleken met controles zonder isoflavonen bij postmenopauzale vrouwen. De uitkomsten waren endometriale dikte (ET), vaginale maturiteitsindex (VMI), follikelstimulrerend hormoon (FSH) en oestradiol. Onafhankelijke auteurs extraheerden gegevens en beoordeelden het risico op bias. Grading of Recommendations, Assessment, Development and Evaluation werd gebruikt om de zekerheid van het bewijs te beoordelen. We includeerden 40 onderzoeken (52 onderzoeksverbindingen, n = 3285) waarin het effect werd beoordeeld van een gemeld mediaan dosis van 75 mg/d soja-isoflavonen ter vervanging van controles zonder isoflavonen gedurende een mediaan van 24 weken. Soja-isoflavonen hadden geen statistisch significant effect op enige maat van estrogeniciteit; ET [gemiddeld verschil, -0,22 mm (95% betrouwbaarheidsinterval, -0,45, 0,01 mm), P MD = 0,059], VMI [2,31 (-2,14, 6,75), P MD = 0,310], FSH [-0,02 IU/L (-2,39, 2,35 IU/L), P MD = 0,987] en oestradiol [1,61 pmol/L (-1,17, 4,38 pmol/L), P MD = 0,256]. De zekerheid van het bewijs was hoog tot matig voor alle uitkomsten. Het huidige bewijs suggereert dat soja-isoflavonen geen oestrogene effecten vertonen in vergelijking met controles zonder isoflavonen op 4 maten van estrogeniciteit bij postmenopauzale vrouwen. Deze synthese ondersteunt dat soja-isoflavonen waarschijnlijk als selectieve oestrogeenreceptormodulatoren werken, wat klinisch verschilt van het hormoon oestrogeen. Het aanpakken van volksgezondheidsbekommernissen kan sojavormen bevorderen als hoogwaardige plantaardige eiwitbronnen met lage milieubelasting en kosten, met name ten voordele van postmenopauzale vrouwen en in overeenstemming met duurzame voedingspatronen en richtlijnen. Dit onderzoek werd in PROSPERO geregistreerd als CRD42023439239.