Effect van transcraniële alternerende stroomstimulatie voor de behandeling van chronische slapeloosheid: een gerandomiseerd, dubbelblind, parallelgroep, placebogecontroleerd klinisch onderzoek.

ACHTERGROND: Niet alle volwassenen met chronische insomnia reageren op de aanbevolen therapeutische opties van cognitieve gedragstherapie en goedgekeurde slaapmiddelen. Transcraniële alternerende stroomstimulatie (tACS) kan een nieuw potentieel behandelingsmodaliteit voor insomnia bieden. DOELSTELLINGEN: Deze studie had als doel de werkzaamheid en veiligheid van tACS bij de behandeling van volwassen patiënten met chronische insomnia te onderzoeken. METHODEN: Tweeënzestig deelnemers met chronische primaire insomnia ontvingen 20 dagelijkse sessies van 40 minuten, 77,5 Hz, 15 mA actieve of nepstimulatie met tACS gericht op het voorhoofd en beide mastoidgebieden in het laboratorium op weekdagen gedurende 4 opeenvolgende weken, gevolgd door een vervolgperiode van 4 weken. De primaire uitkomst was het responspercentage gemeten met de Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) in week 8. Secundaire uitkomsten waren remissiesnelheid, ernstigheid van insomnia, slaapinsetlatentie (SOL), totale slaaptijd (TST), slaapefficiëntie, slaapkwaliteit, dagelijkse verstoringen en bijwerkingen aan het einde van de interventie van 4 weken en bij vervolgonderzoek na 4 weken. RESULTATEN: Van de 62 gerandomiseerde patiënten voltooiden 60 de studie. Tijdens de interventie van 4 weken trokken per groep 1 deelnemer zich terug vanwege respectievelijk verlies van interesse en tijdbeperking. Op basis van PSQI had de actieve groep bij vervolgonderzoek na 4 weken een hoger responspercentage in vergelijking met de nepgroep (53,4% [16/30] versus 16,7% [5/30], p = 0,009), maar remissiepercentages verschilden niet tussen de groepen. Aan het einde van de interventie van 4 weken had de actieve groep hogere respons- en remissiepercentages dan de nepgroep (respectievelijk p < 0,001 en p = 0,026). Tijdens de studie vertoonde de actieve groep in vergelijking met de nepgroep een statistisch significante afname van de totale PSQI-score, verkorte SOL, verhoogde TST, verbeterde slaapefficiëntie en verbeterde slaapkwaliteit (p < 0,05 of p < 0,001). Post-hocanalyse toonde aan dat de actieve groep in vergelijking met de nepgroep, met uitzondering van dagelijkse verstoringen, verbeterde symptomen vertoonde aan het einde van de interventie van 4 weken en significante verbeteringen in alle symptomen bij vervolgonderzoek na 4 weken. Er traden geen bijwerkingen of ernstige ongunstige reacties op tijdens de studie. CONCLUSIE: De bevindingen tonen aan dat de tACS zoals toegepast in deze studie potentieel heeft als een effectieve en veilige interventie voor chronische insomnia binnen 8 weken.