wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Effect van gewichtsverliesmiddelen op hepatische steatose en steatohepatitis: een systematisch overzicht.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd
2021 in Frontiers in Endocrinology
Geciteerd
24 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde
Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
Bron
PubMed 32153507 · doi 10.3389/fendo.2020.00070
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

Non-alcoholische vetzigheid van de lever (NAFLD) is een veel voorkomende comorbiditeit bij individuen met obesitas. Hoewel meerdere farmacotherapeutica in ontwikkeling zijn, zijn er momenteel beperkte strategieën die specifiek gericht zijn op NAFLD. Dit systematische review vat de bestaande literatuur samen over levereffecten van medicijnen die voor gewichtsverlies worden gebruikt. Glucagon-achtige peptide 1 (GLP-1) agonisten zijn in dit opzicht het best bestudeerd, en bewijzen tonen consistent aan dat de vetinhoud van de lever afneemt, soms vergezeld van verbeteringen in histologische kenmerken van steatohepatitis en verlagingen in serummarkers van leverschade zoals alaninaminotransferase (ALT). Het blijft onduidelijk of deze voordelen onafhankelijk zijn van het gewichtsverlies dat door deze middelen wordt veroorzaakt. De literatuur is beperkt met betrekking tot de effecten van orlistat, maar een klein aantal rapporten suggereren dat orlistat de vetinhoud van de lever vermindert en de histologische kenmerken van NASH verbetert, voordelen die mogelijk ook primair door gewichtsverlies worden aangedreven. Een aanzienlijke hoeveelheid literatuur over levereffecten van metformine levert gemengde resultaten op, met een waarschijnlijkheid van bescheiden voordeel, maar geen consistent signaal voor sterk voordeel. Er zijn onvoldoende gegevens over levereffecten van topiramaat, fenetermine, naltrexon, bupropion en lorcaserine. Ten slotte suggereren enkele studies tot dusver dat natrium-glucose cotransporter-2 (SGLT2) inhibitoren de vetinhoud van de lever kunnen verminderen en bescheiden verlaging van ALT kunnen veroorzaken, maar verder onderzoek is nodig om deze effecten beter te karakteriseren. Op basis van beschikbare gegevens hebben GLP-1 agonisten het sterkste bewijsmateriaal dat gunstige effecten op NAFLD aantoont, maar het is niet duidelijk of enig gewichtsverliesmedicijn effecten op NAFLD heeft die superieur zijn aan die van voedingsmodificatie en beweging alleen.