Effecten van GLP-1-receptoragonisten op huidkwaliteit: een uitgebreide literatuurreview.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2026 in Aesthetic plastic surgery
- Geciteerd
- 0 keer door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 42162206 · doi 10.1007/s00266-026-05820-4
INLEIDING: Glucagon-achtig peptide-1-receptoragonisten (GLP-1 RA's), met name semaglutide en liraglutide, hebben de behandeling van type-2-diabetes en obesitas revolutionair veranderd vanwege hun krachtige effecten op gewichtsverlies en glycemische controle. Echter, emerging evidence heeft dermatologische bijwerkingen onderstreept die geassocieerd zijn met snelle vermindering van subcutaan vetweefsel, met name in de context van esthetische huidintegriteit. Deze systematische review heeft als doel het huidige bewijs over de effecten van GLP-1 RA's op huidkwaliteit uitgebreid te evalueren, inclusief veranderingen in dermale structuur, verlies van vetcompartimenten en veranderingen in huidelasticiteit. METHODEN: Een systematische literatuurzoekactie werd uitgevoerd in PubMed (MEDLINE) met behulp van vooraf gedefinieerde trefwoorden, waaronder "semaglutide," "liraglutide," "GLP-1-receptoragonisten," "huidkwaliteit," "verlies van vetweefsel" en "elasticiteit." Studies gepubliceerd tot mei 2025 werden in aanmerking genomen. Inclusiecriteria betroffen humane studies die dermatologische veranderingen documenteerden geassocieerd met GLP-1 RA-gebruik. Veertig studies werden geselecteerd op basis van PRISMA-richtlijnen, omvattende klinische onderzoeken, casusrapporten en observationele studies. RESULTATEN: De gegevens toonden aan dat gewichtsverlies geïnduceerd door GLP-1 RA's vaak resulteert in zichtbare veranderingen van huismorfologie. Belangrijkste bevindingen waren verlies van gezichtsvolume ("Ozempic face"), dermale verdunning, verlies van collageen- en elastinevezels en verminderde huidelasticiteit. Patiënten vertoonden gelokaliseerd vetverlies in meerdere anatomische gebieden, wat leidde tot overtollige huidplooien en versnelde tekenvan veroudering. Risicofactoren voor meer ernstige dermatologische uitkomsten waren gevorderde leeftijd, langdurige obesitasgeschiedenis, snel gewichtsverlies, slechte hydratatie en onvoldoende eiwitinname. CONCLUSIE: Hoewel GLP-1 RA's aanzienlijke voordelen bieden voor gewicht en metabolische gezondheid, vertegenwoordigen hun dermatologische bijwerkingen een belangrijk klinisch aandachtspunt. Proactieve maatregelen, zoals geleidelijk gewichtsverlies, voedingsoptimalisatie, hydratatie en vroege dermatologische interventie, worden aanbevolen. Toekomstige prospectieve studies zijn gerechtvaardigd om de pathofysiologie en behandeling van met GLP-1 RA geassocieerde huidveranderingen beter in kaart te brengen. BEWIJSGRAAD II: Dit tijdschrift vereist dat auteurs aan elk artikel een bewijsgraad toewijzen. Voor een volledige beschrijving van deze Evidence-Based Medicine-classificaties, raadpleeg de Inhoudsopgave of de onlineinstructies voor auteurs www.springer.com/00266.