wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Effecten van opzettelijk gewichtsverlies bij patiënten met obesitas en hartfalen: een systematische review.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd
2019 in Obesity reviews : an official journal of the International Association for the Study of Obesity
Geciteerd
24 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 30051959 · doi 10.1111/obr.12707
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

DOEL: Obesitas is een onafhankelijke risicofactor voor de ontwikkeling van hartfalen, en de twee komen vaak samen voor. De European Society of Cardiology geeft geen richtlijnen over strategieën voor gewichtsverlies bij hartfalen. Het doel van dit onderzoek was om systematisch het bewijs voor uitkomsten na opzettelijk gewichtsverlies bij patiënten met hartfalen en obesitas te beoordelen. METHODE: Een systematische review van Engelstalige artikelen werd uitgevoerd met behulp van de databases PubMed, Embase en CENTRAL. Gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken en observationele studies waarin uitkomsten na opzettelijk gewichtsverlies door leefstijl-, chirurgische of farmacotherapeutische interventie bij patiënten met obesitas en hartfalen werden gerapporteerd, werden opgenomen. RESULTATEN: Vier gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken en zeven observationele studies werden geïdentificeerd. Twee gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken gebruikten dieet en beweging als interventie, één gebruikte alleen dieet en één gebruikte een farmacologische interventie (orlistat). Alle behalve één rapporteerden significant gewichtsverlies. Twee rapporteerden verbetering van inspanningscapaciteit en levenskwaliteit. Eén rapporteerde verbetering van New York Heart Association functionele klasse bij hartfalen met behouden ejectiefractie. De observationele studies, waarvan vijf rapporteerden over uitkomsten na bariatrische chirurgie, suggereerden ondanks het feit dat zij klein, heterogeen en een hoog risico op bias waren, een trend van verbetering van linkerventriculaire functie, levenskwaliteit en inspanningscapaciteit na gewichtsverlies. CONCLUSIE: Gewichtsverlies is bereikbaar met leefstijlinterventie bij patiënten met hartfalen en obesitas en kan resulteren in verbeteringen van New York Heart Association classificatie, levenskwaliteit en inspanningscapaciteit.