Effecten van intermittend versus continu diëten op gewicht en lichaamssamenstelling bij obese en overgewicht mensen: een systematische review en metaanalyse van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- 782
- Gepubliceerd
- 2020 in International journal of obesity (2005)
- Geciteerd
- 25 keer geciteerd door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 30206335 · doi 10.1038/s41366-018-0204-0
ACHTERGROND: Onderbroken diëten kunnen een alternatief zijn voor continue diëten voor gewichtsafname. DOEL: Het evalueren van het effect van onderbroken diëten versus continue diëten op gewicht en lichaamssamenstelling bij volwassenen met overgewicht of obesitas. ONTWERP: Een systematisch review en meta-analyse van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken (RCT's). Tot februari 2018 werden vijf databases doorzocht op RCT's die onderbroken versus continue diëten vergeleken. Onderbroken diëten bestonden uit twee typen: regelmatig onderbroken was caloriebeperkingen afgewisseld met dagen van gewichtsinstandhouding of vrij eten; intensief onderbroken was caloriebeperkingen afgewisseld met dagen van nog lagere caloriebeperkingen. Continue was voortdurende caloriebeperkingen. Primaire uitkomsten waren gewicht, lichaamsvet, spiermassa, tailleomvang, heupomvang en energieverbruik. Gegevens werden samengevoegd met behulp van de inverse variante-methode met random-effects modellen en uitgedrukt als gemiddelde verschillen (MD) en hun 95% betrouwbaarheidsintervallen (BI). RESULTATEN: Negen onderzoeken voldeden aan de inclusiecriteria (n = 782), zes vergeleken regelmatig onderbroken versus continue (n = 553), en drie vergeleken intensief onderbroken versus continue (n = 229). Populaties waren heterogeen: alleen obees in vijf studies, en overgewicht of obees (gemengd) in vier studies. Spiermassa was significant lager bij regelmatig onderbroken versus continue (MD -0,86 kg; 95% BI -1,62 tot -0,10; p = 0,03). Geen verschillen werden gevonden voor de overige uitkomsten voor beide vergelijkingen (regelmatig onderbroken of intensief onderbroken versus continue). Er was lage heterogeniteit van effecten tussen onderzoeken. Subgroepeffecten naar vervolgduur, geslacht, per-protocol versus intention-to-treat, afgedwongen lichaamsbeweging, en diabetes waren vergelijkbaar met de hoofdanalyses. CONCLUSIES: Dit systematisch review bij obese en volwassenen met overgewicht toonde aan dat regelmatig onderbroken diëten spiermassa deden afnemen in vergelijking met continue diëten. Er waren geen verschillen in effecten voor beide onderbroken versus continue interventies voor alle overige uitkomsten. In tegenstelling tot eerdere systematische reviews suggereerde dit onderzoek dat spiermassa beter behouden blijft bij continue diëten in vergelijking met regelmatig onderbroken diëten.