Effecten van training met matige tot hoge impact op botstructuur gedurende de levensduur: Een systematisch review en meta-analyse van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- 2,985
- Gepubliceerd
- 2023 in Journal of bone and mineral research : the official journal of the American Society for Bone and Mineral Research
- Geciteerd
- 18 keer door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 37555459 · doi 10.1002/jbmr.4899
Matig- tot hoogbelastingsoefeningen verbeteren de botmineraaldichtheid (BMD) gedurende de hele levensduur, maar hun effecten op botstructuur, die fractuurrisico onafhankelijk van areale BMD voorspelt, zijn onduidelijk. Dit systematisch overzicht en meta-analyse onderzocht de effecten van impactoefeningen op volumetrische BMD (vBMD) en botstructuur. Vier databases (PubMed, Embase, SPORTDiscus, Web of Science) werden tot maart 2022 doorzocht op gerandomiseerde, gecontroleerde onderzoeken (RCT's) naar de effecten van impactoefeningen, met grondreactiekrachten gelijk aan of groter dan hardlopen, vergeleken met sham of gebruikelijke activiteit, op botale vBMD en -structuur. Botvariabelen werden gemeten met kwantitatieve computertomografie of magnetische-resonantieafbeelding van de tibia, radius, lumbale wervelkolom en femur. Procentuele veranderingen in botvariabelen werden tussen groepen vergeleken met behulp van gemiddelde verschillen (MD) en 95%-betrouwbaarheidsintervallen (BI) berekend via meta-analyses met willekeurige effecten. Subgroepanalyses werden uitgevoerd bij kinderen/adolescenten (<18 jaar), volwassenen (18-50 jaar), postmenopauzale vrouwen en oudere mannen. Achttwintig RCT's (n = 2985) werden opgenomen. In alle onderzoeken verbeterden impactoefeningen trabecaire vBMD op de distale tibia (MD = 0,54% [95% BI 0,17, 0,90%]), totale vBMD op het proximale femur (3,11% [1,07, 5,14%]) en corticalisdikte op de midden/proximale radius (1,78% [0,21, 3,36%]). Er was geen effect op vBMD en botstructuur op de distale radius, femurschacht of lumbale wervelkolom in alle onderzoeken of in een subgroep. Bij volwassenen verminderde impactoefening de midden/proximale tibia corticale vBMD (-0,20% [-0,24, -0,15%]). Bij postmenopauzale vrouwen verbeterden impactoefeningen de distale tibia trabecaire vBMD (0,79% [0,32, 1,25%]). Er was geen effect op botparameters bij kinderen/adolescenten in overall analyses, en er waren onvoldoende onderzoeken bij oudere mannen om meta-analyses uit te voeren. Impactoefening kan gunstige effecten hebben op botstructuur en vBMD op verschillende skeletlocaties, maar aanvullende hoogwaardig RCT's in verschillende leeftijds- en geslachtssubgroepen zijn nodig om optimale oefenprotocollen voor het verbeteren van botgezondheid gedurende de hele levensduur vast te stellen. © 2023 The Authors. Journal of Bone and Mineral Research published by Wiley Periodicals LLC on behalf of American Society for Bone and Mineral Research (ASBMR).