Effecten van niet-voedingswaarde zoetstof op gewichtsverlies en -behoud, metabolische verbetering en eetlustregulatie in gewichtsbeheerprogramma's: een systematisch overzicht en meta-analyse van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2026 in Nutrition reviews
- Geciteerd
- 2 keer aangehaald door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 40668953 · doi 10.1093/nutrit/nuaf094
CONTEXT: Het bereiken en behouden van gewichtsverlies blijft een klinische uitdaging, wat interesse uitlokt in de mogelijke rol van niet-voedingsstoffen zoetstoffen (NNS) in gewichtsbeheer. OBJECTIVE: We voerden een systematische review en meta-analyse uit van gerandomiseerde gecontroleerde trials (RCT's) om de effecten van NNS op gewichtsverlies, gewichtsbehoud, metabole uitkomsten en eetlustregulatie binnen gewichtsbeheerprogramma's te beoordelen. DATA SOURCES: We zochten in MEDLINE, Web of Science, Ovid, Embase en Cochrane-databases tot december 2023. DATA EXTRACTION: Effectgroottes voor lichaamsgewicht en metabole parameters werden uitgedrukt als gemiddelde verschillen (MD's), en gestandaardiseerde gemiddelde verschillen (SMD's) werden gebruikt voor hongerscores. DATA ANALYSIS: NNS toonden vergelijkbare effectiviteit met controle-interventies in het bevorderen van gewichtsreductie binnen gewichtsbeheerprogramma's. Subgroepanalyses onthulden echter significant groter gewichtsverlies met NNS in de groep "gemengde consumptie" (trials met onbekwantificeerde baseline NNS-blootstelling; MD = -0,89 kg, 95% BI: -1,61 tot -0,17) en de groep "aspartaam" (trials met aspartaam als enige NNS; MD = -1,03 kg, 95% BI: -2,01 tot -0,05). Wat betreft metabole uitkomsten, hadden NNS geen significante voordelen ten opzichte van controles bij het verbeteren van lipideprofiel. Voor glucosemetabolisme daalde insulineniveaus minder in de NNS-groep vergeleken met de controlegroep (MD = 13,80 pmol/L, 95% BI: 2,67 tot 24,93), wat aangeeft dat NNS mogelijk minder effectief zijn in het verbeteren van insulinegevoeligheid tijdens gewichtsbeheer. Met betrekking tot eetlustregulatie hadden NNS geen significant effect op honger tijdens de fase van gewichtsbehoud; tijdens de gewichtsverliesfase leidde NNS-consumptie echter tot een verlaging van honger vergeleken met de controlegroepen (SMD = -0,16, 95% BI: -0,30 tot -0,01). CONCLUSIONS: NNS kunnen gewichtsverlies versterken in de subgroepen "gemengde consumptie" en "aspartaam", maar bieden geen duidelijke voordelen voor verbetering van lipide- of glucosemetabolisme. Ze kunnen helpen om eetlust tijdens de gewichtsverliesfase te verminderen, hoewel verder onderzoek nodig is.