Effecten van voedingsinterventies op de ernst van depressieve en angststoornissen bij vrouwen in de menopauzetransitie en menopauze: een systematisch overzicht, meta-analyse en meta-regressie.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- 16
- Gepubliceerd
- 2022 in Menopause (New York, N.Y.)
- Geciteerd
- 13 times by other research
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 36576445 · doi 10.1097/GME.0000000000002098
BELANG: Depressie en angststoornissen kunnen vrouwen tijdens de menopauzetransitie aanzienlijk beïnvloeden. Naast traditionele behandelstrategieën zoals hormoortherapie, antidepressiva en psychotherapie, worden voedingsinterventies steeds vaker onderzocht, maar er is geen consensus over hun rol in deze patiëntenpopulatie. DOEL: Deze systematische review en meta-analyse waren gericht op het evalueren van het effect van voedingsinterventies op de ernst van depressieve (DS) en angst (AS) symptomen bij vrouwen tijdens de menopauzetransitie of menopausejaren. BEWIJSMATERIAAL: Elektronisch zoeken in databases PubMed, Cochrane en Embase om artikelen tot 31 januari 2021 te identificeren, gericht op gerandomiseerde placebogecontroleerde onderzoeken met documentatie van het effect van voeding, voedingssupplementen en nutraceuticals op DS en AS. BEVINDINGEN: Tweeëndertig onderzoeken werden opgenomen (DS, n = 15; AS, n = 1; DS en AS gecombineerd, n = 16). We vonden twee onderzoeken die gegevens lieten zien gecombineerd met andere interventies: één met leefstijlinterventies (vitamine D plus leefstijl-gebaseerd gewichtsverliesprogram) en één met lichaamsbeweging (omega 3 plus lichaamsbeweging). De gepoolde effectgrootte was in het voordeel van de interventiegroep boven placebo voor zowel DS als AS (DS: gestandaardiseerd gemiddeld verschil, -0,35 [95% betrouwbaarheidsinterval, -0,68 tot -0,03; P = 0,0351]; AS: gestandaardiseerd gemiddeld verschil, -0,74 [95% BI, -1,37 tot -0,11; P = 0,0229]). Er was significante heterogeniteit in de gepoolde resultaten, die kan worden toegeschreven aan verschillen in beoordelingsinstrumenten voor depressie en angst, evenals de verscheidenheid aan bestudeerde voedingsinterventies. De subgroepanalyse toonde een statistisch significant effect van menopauzestatus (perimenopauzaal of menopauzaal) maar niet van het type of de duur van voedingsinterventie. Hogere leeftijd was de enige significante voorspeller van de effectgrootte van voedingsinterventies in de meta-regressie. CONCLUSIES EN RELEVANTIE: Voedingsinterventies zijn veelbelovende instrumenten voor het beheer van stemings- en angstklachten bij vrouwen tijdens de menopauzetransitie en in de postmenopausale jaren. Vanwege significante heterogeniteit en risico op bias tussen onderzoeken, is het werkelijke effect van verschillende benaderingen nog steeds onduidelijk.