Effecten van gewichtsverliesgeneesmiddelen op cardiometabole risicoprofielen: een systematische review en netwerkmetaanalyse.

ACHTERGROND &amp; DOELSTELLING: We voerden een systematische review en netwerk-meta-analyse uit om de algehele en vergelijkende effecten van gewichtsverliesgeneesmiddelen goedgekeurd door de Food and Drug Administration voor langdurig gebruik op cardiometabole risicoprofielen van volwassenen met obesitas te evalueren. METHODEN: We voerden een systematische literatuuronderzoek uit tot 28 februari 2017 om gerandomiseerde klinische onderzoeken naar de effecten van door de Food and Drug Administration goedgekeurde gewichtsverliesgeneesmiddelen (namelijk orlistat, lorcaserin, naltrexon-bupropion, fentermeen-topiramat en liraglutide) toegediend aan volwassenen met obesitas gedurende 1 jaar of langer, in vergelijking met placebo of een ander actief geneesmiddel, te identificeren. De uitkomsten van belang waren veranderingen in bloedglucose (nuchtere bloedglucose [FBG] en hemoglobine A1c), cholesterolprofiel (low-density lipoproteïne en high-density lipoproteïnen), bloeddruk (BP; systolisch/diastolisch) en tailleomvang (WC). We voerden pair-wise en netwerk-meta-analyses uit met uitkomsten gerapporteerd als gewogen en gestandaardiseerde gemiddelde verschillen. Kwaliteit van bewijs werd beoordeeld met GRADE (Grading of Recommendations Assessment, Development and Evaluation). RESULTATEN: In een meta-analyse van 28 gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken (29.018 deelnemers; mediane body mass index, 36,1 kg/m 2 ) associeerden we gewichtsverliesgeneesmiddelen met een bescheiden afname van FBG (gewogen gemiddelde verschil, 4,0 mg/dL; 95% betrouwbaarheidsinterval, -4,4 tot -3,6 mg/dL) en WC (gewogen gemiddelde verschil, verlaging van 3,3 cm; 95% betrouwbaarheidsinterval, -3,5 tot -3,1 cm), zonder klinisch betekenisvolle veranderingen in systolische/diastolische BP of cholesterolprofiel versus placebo (gestandaardiseerd gemiddelde verschil <0,2); effecten varieerden tussen geneesmiddelen. Fentermeen-topiramatgebruik was geassocieerd met een aanzienlijke afname van WC en een bescheiden afname van FBG, hemoglobine A1c en BP, en had minimaal effect op cholesterol. Liraglutidegebruik was geassocieerd met een aanzienlijke afname van FBG, hemoglobine A1c en WC, en minimaal effect op BP en cholesterol. Naltrexon-bupropiongebruik was geassocieerd met matige verhoging van high-density lipoproteïnecholesterol, maar had minimaal effect op FBG en WC. Oristatlgebruik was geassocieerd met afname van low-density lipoproteïne- en high-density lipoproteïnecholesterol. Geen enkel geneesmiddel verbeterde alle cardiometabole risicofactoren. CONCLUSIES: In een systematische review en netwerk-meta-analyse vonden we dat door de Food and Drug Administration goedgekeurde gewichtsverliesgeneesmiddelen slechts bescheiden positieve effecten op het cardiometabole risicoprofiel hebben. Verder onderzoek is nodig om de langetermijncardiometabolevoordeelen van deze geneesmiddelen te evalueren. PROSPERO: CRD42016039486.