Werkzaamheid en veiligheid van cagrilintide en cagrisema versus semaglutide als antiobesitasmiddelen: een systematisch overzicht, meta-analyse en meta-regressie.

ACHTERGROND: Obesitas is een complex chronische aandoening die effectief langdurig beheer vereist. We voerden een systematische review en meta-analyse uit om de werkzaamheid en veiligheid van cagrisema en cagrilintide monotherapie vergeleken met semaglutide bij personen met obesitas te evalueren. METHODEN: We zochten in MEDLINE, Embase, Scopus, Cochrane en ClinicalTrials.gov naar gerandomiseerde gecontroleerde trials met cagrisema of cagrilintide versus semaglutide voor gewichtsverlies. Werkzaamheidsuitkomsten waren procentuele verandering in lichaamsgewicht, absolute verandering in lichaamsgewicht, nuchter plasmaglucose, HbA1c en BMI. Lipideparameters omvatten totaal cholesterol, LDL-C, HDL-C, VLDL-C en triglyceriden. Een random-effects model werd gebruikt om gemiddelde verschillen (MD) of risicoverhoudingen (RR) met 95% BI's in te schatten. RESULTATEN: Drie RCT's (n = 3545) werden opgenomen. Cagrisema produceerde aanzienlijk groter procentueel [MD -7,47% (95% BI: -10,58, -4,36); p < 0,001] en absoluut [MD -7,60 kg (95% BI: -10,33, -4,86); p < 0,001] gewichtsverlies dan semaglutide. Gewichtsverlies met cagrilintide monotherapie was vergelijkbaar met semaglutide. Lipideparameters waren grotendeels vergelijkbaar tussen groepen, hoewel LDL-C bescheiden hoger was met combinatietherapie versus semaglutide [MD 0,29 mmol/L (95% BI: 0,02, 0,55); p = 0,03]. Algehele en ernstige ongewenste effecten waren vergelijkbaar tussen cagrisema en semaglutide, maar combinatietherapie verhoogde toedieningsplaatscondities [RR 3,27 (95% BI: 1,27, 8,46)] en misselijkheid [RR 1,64 (95% BI: 1,01, 2,66)]. Cagrilintide monotherapie had een hoger risico op ernstige ongewenste effecten [RR 1,83 (95% BI: 1,03, 3,24)] vergeleken met semaglutide. CONCLUSIE: Cagrisema is effectiever dan semaglutide in het verminderen van gewicht en het verbeteren van glycemische controle. Cagrisema is veilig en heeft een vergelijkbaar bijwerkingenprofiel met momenteel aanvaarde behandelingen. Dit schema heeft enorm potentieel in dual-agonist therapie voor obese patiënten.