Werkzaamheid en veiligheid van GLP-1-receptoragonisten bij de behandeling van terugkerende gewichtstoename of suboptimale klinische reactie na metabole bariatrische chirurgie: een meta-analyse.

ACHTERGROND: Er is een dringende behoefte aan innovatieve benaderingen voor het aanpakken van onvoldoende gewichtsverlies of recidief bij personen na metabole bariatrische chirurgie (MBS). Glucagon-achtig peptide-1 (GLP-1) analoga zoals liraglutide en semaglutide zijn geformuleerd voor de behandeling van type 2 diabetes of voor obesitasbehandeling. In dit systematisch overzicht en meta-analyse hadden we als doel de resultaten van alle beschikbare onderzoeken naar GLP-1-agonisten samen te voegen om de werkzaamheid van deze medicijnen bij gewichtsrecidief of suboptimale klinische respons van patiënten die MBS hebben ondergaan te beoordelen. METHODEN: We hebben PubMed, Scopus en Web of Science vanaf het begin tot oktober 2024 doorzocht op artikelen die aan onze criteria voor opname in het systematisch overzicht en meta-analyse voldoen en die het gebruik van GLP-1-agonisten bij de behandeling van gewichtsrecidief of suboptimale klinische respons bij patiënten die MBS hebben ondergaan onderzoeken. De zoekstrategie was als volgt: "Liraglutide" OR "Semaglutide" OR "Tirzepatide" OR "GLP-1" OR "Glucagon like peptide" AND "Weight" AND "Bariatric" OR "Sleeve" OR "Banding" OR "Roux-en-Y bypass. We gebruikten het gemiddelde verschil (MD) om continue variabelen te vergelijken met een betrouwbaarheidsinterval (CI) van 95% en een p-waarde van 0,05. RESULTATEN: Het gebruik van GLP-1-agonisten (liraglutide, semaglutide en tirzepatide) was geassocieerd met een statistisch significant gewichtsverlies van de opgenomen patiënten met een totale MD = 8,07 kg (95%CI: 5,5, 10,64, p < 0,00001) en I 2 = 44%, p = 0,04. Bovendien lieten deze medicijnen (liraglutide en semaglutide) significant verminderde body mass index (BMI) zien na behandeling met totale MD = 4,42 kg/m 2 (95%CI: 3,42, 5,42, p < 0,00001), en I 2 = 67%, p = 0,0005. Vergeleken met de controlegroep was het gebruik van GLP-1-agonisten geassocieerd met gewichtsverlies met MD = -9,19% (95%CI: -10,81, -7,58, p < 0,00001) en I 2 = 0%. Er werd echter geen verschil waargenomen tussen beide groepen met betrekking tot BMI-verandering met MD = -1,97% (95%CI: -4,65, 0,71, p = 0,15). CONCLUSIE: GLP-1-agonisten zoals liraglutide en semaglutide verlagen effectief het lichaamsgewicht en de BMI bij patiënten die lijden aan gewichtsrecidief of suboptimale klinische respons na MBS. Toekomstig onderzoek is echter nog nodig om de meest geschikte protocollen voor behandeling vast te stellen.