wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Efficacy and Safety of Intragastric Balloon Therapy Compared to a Multidisciplinary Weight Loss Program (OPTIFAST) in a Real-World Population: A Propensity Score Matching Analysis.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
148
Gepubliceerd
2023 in Obesity facts
Geciteerd
5 keer door ander onderzoek
Wie betaalde
Een fabrikant heeft dit onderzoek mede gefinancierd.
Bron
PubMed 36257288 · doi 10.1159/000524895
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

INLEIDING: Obesitas is een groot wereldwijd gezondheidsprobleem dat gepaard gaat met comorbiditeiten zoals diabetes, cardiovasculaire aandoeningen en kanker. Bariatrische chirurgie wordt erkend als de meest effectieve interventie voor gewichtsverlies, maar is zeer invasief en kostbaar en kan ernstige bijwerkingen hebben. Plaatsing van een intramaagse ballon (IGB) via endoscopie en hypocalorische diëten behoren tot een aantal technieken die zijn gebruikt bij patiënten die niet geschikt zijn voor, of niet bereid zijn om, obesitaschirurgie te ondergaan. In deze studie vergeleken we de werkzaamheid, veiligheid en kosteneffectiviteit van het hypocalorische OPTIFAST-programma (OPT) met endoscopische IGB-plaatsing voor gewichtsverlies. METHODEN: In deze retrospectieve observationele cohortvergeking met propensity score-weging (uitgevoerd mei 2014 tot december 2020) werden deelnemers met een BMI van 30-55 kg/m2, leeftijd 18-70 jaar, willekeurig toegewezen aan OPT of IGB voor 26 weken, gevolgd door een fase ter handhaving van gewicht. Patiënten werden gematcht naar leeftijd, geslacht en BMI. De studieuitkomsten waren percentage overgewicht verloren, totaal gewichtsverlies (TBWL) en percentage TBWL (%TBWL). RESULTATEN: Een totaal van 148 deelnemers (75% van degenen die willekeurig waren toegewezen; 74 OPT, 74 IGB) vormden de ITT-populatie. Gemiddelde leeftijd was 44,1 ± 10,4 jaar, en de patiënten waren overwegend vrouwelijk (77%). Baseline BMI was 44,1 ± 10,4 kg/m2. Na 26 weken was %TBWL in de OPT-groep 19,6 ± 6,8% versus 11,9 ± 6,7% voor IGB (p < 0,001). Na 52 weken was %TBWL voor OPT 18,2 ± 9,0% versus 12,0 ± 6,6% voor IGB (p < 0,001). Het OPT-cohort onderving ook aanzienlijk minder bijwerkingen in vergelijking met de IGB-groep. CONCLUSIE: IGB-plaatsing en OPT veroorzaken klinisch betekenisvol gewichtsverlies. OPT induceert echter klinisch superieur gewichtsverlies en heeft economische voordelen door lagere complicatie- en bijwerkingspercentages.