Werkzaamheid van antiobesitasmiddelen voor gewichtsverlies bij ouderen: een systematisch overzicht.

DOELSTELLING: Het doel van deze studie was het onderzoeken van gewichtsafname en bijwerkingen die samenhangen met het gebruik van medicijnen tegen obesitas (AOMs) bij oudere volwassenen van 65 jaar en ouder. METHODEN: Zeven databases werden doorzocht naar studies die gewichtsafname evalueerden van door de Food and Drug Administration (FDA) goedgekeurde AOMs. Studies moesten volwassenen van 65 jaar en ouder met obesitas (BMI ≥ 30 kg/m² of ≥27 kg/m² met één gewichtsgerelateerde aandoening) omvatten, met onafhankelijke analyse van gewichtsafname voor volwassenen van 65 jaar en ouder. Twee medeauteurs extracten en evalueerden studies op bias-risico met behulp van gestandaardiseerde formulieren. RESULTATEN: Zes experimentele studies (vijf secundaire analyses van gegevens uit gerandomiseerde klinische trials en één single-arm trial) en twee observationele studies voldeden aan de inclusihecriteria. Zeven medicijnen werden onderzocht. De steekproefgrootte van oudere volwassenen varieerde van 13 tot 6728. Experimentele studies omvatten overwegend patiënten met gelijktijdige prediabetes of cardiovasculaire ziekte. Alle studies vonden statistisch significante gewichtsafname tussen interventie- en placebogroepen of vergeleken met het uitgangsgewicht. Weinig studies rapporteerden over bijwerkingen. CONCLUSIES: Beperkt bewijs suggereert gewichtsafname van AOMs bij oudere volwassenen, met het beste huidige bewijs voor het gebruik van semaglutide bij oudere volwassenen met obesitas en cardiovasculaire ziekte. Grotere, meer inclusieve studies van oudere volwassenen zijn nodig om klinische zorg te sturen en de verdraagbaarheid van AOMs voor oudere volwassenen te bepalen.