Werkzaamheid van escitalopram voor hittevloeken bij gezonde menopauzale vrouwen: een gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek.

CONTEXT: Zorgen over de risico's van estrogeen en progesteron voor het behandelen van menopauzale symptomen hebben geleid tot verminderd gebruik en toegenomen interesse in niet-hormonale behandelingen met aangetoonde werkzaamheid tegen opvliegers. DOEL: Bepalen van de werkzaamheid en verdraagbaarheid van 10 tot 20 mg/dag escitalopram, een selectieve serotonineheropnameremmmer, voor het verlichten van frequentie, ernst en last van menopauzale opvliegers. ONTWERP, SETTING EN DEELNEMERS: Een multicenter, 8 weken durend, gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd onderzoek met parallelle groepen, waarin 205 vrouwen (95 Afro-Amerikaans; 102 blanken; 8 ander) tussen juli 2009 en juni 2010 werden geïncludeerd. INTERVENTIE: Vrouwen ontvingen 8 weken lang 10 tot 20 mg/dag escitalopram of een gelijkende placebo. BELANGRIJKSTE UITKOMSTMATEN: Primaire uitkomsten waren de frequentie en ernst van opvliegers gemeten via prospectieve dagboeken in week 4 en 8. Secundaire uitkomsten waren opvliegerlast, geregistreerd in dagboeken, en klinische verbetering (gedefinieerd als ≥50% afname van opvliegerfrequentie ten opzichte van basislijn). RESULTATEN: De gemiddelde (SD) dagelijkse opvliegerfrequentie bedroeg 9,78 (5,60) bij aanvang. In een gemodificeerde intention-to-treat-analyse met alle gerandomiseerde deelnemers die opvliegergegevens uit het dagboek verstrekten, was het gemiddelde verschil in afname van opvliegerfrequentie 1,41 (95% CI, 0,13-2,69) minder opvliegers per dag in week 8 bij vrouwen die escitalopram gebruikten (P < .001), met gemiddelde afnames van 4,60 (95% CI, 3,74-5,47) en 3,20 (95% CI, 2,24-4,15) opvliegers per dag in respectievelijk de escitalopram- en placebogroepen. 55% van de vrouwen in de escitalopramgroep versus 36% in de placebogroep rapporteerde een afname van ten minste 50% in opvliegerfrequentie (P = .009) bij vervolgonderzoek na 8 weken. Afnames in scores voor opvliegerernstig waren significant groter in de escitalopramgroep (-0,52; 95% CI, -0,64 tot -0,40 versus -0,30; 95% CI, -0,42 tot -0,17 voor placebo; P < .001). Ras had geen significante invloed op het behandelingseffect (P = .62). De algehele onderbreking vanwege bijwerkingen bedroeg 4% (7 in de actieve groep, 2 in de placebogroep). Drie weken nadat de behandeling was beëindigd, rapporteerden vrouwen in de escitalopramgroep gemiddeld 1,59 (95% CI, 0,55-2,63; P = .02) meer opvliegers per dag dan vrouwen in de placebogroep. CONCLUSIE: Bij gezonde vrouwen leidde gebruik van escitalopram (10-20 mg/dag) in vergelijking met placebo tot minder en minder ernstige menopauzale opvliegers na 8 weken vervolgonderzoek. TRIALREGISTRATIE: clinicaltrials.gov Identifier: NCT00894543.