Werkzaamheid van beperkt eetvenster en weerstandstraining op lichaamssamenstelling en stemmingsprofielen bij junge volwassenen met overgewicht/obesitas: een gerandomiseerde gecontroleerde studie.
3 Klein onderzoek bij mensen
- Type onderzoek
- gecontroleerde studie
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2025 in Journal of the International Society of Sports Nutrition
- Geciteerd
- 13 times by other research
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 40108888 · doi 10.1080/15502783.2025.2481127
ACHTERGROND/DOEL: Diëtaire beperking of trainingsprogramma's kunnen gewichtsverlies of fysieke fitheid bevorderen bij patiënten met obesitas. Echter, bijwerkingen van interventies kunnen de motivatie van patiënten om deel te nemen aan dieet- en trainingsinterventies belemmeren. We onderzochten de effecten van beperkt eetvenster (TRE) met of zonder krachttraining (RT) op lichaamssamenstelling, stemmingsprofiel en slaapkwaliteit bij jonge volwassenen met overgewicht of obesitas. METHODEN: Vierenvijftig jonge studenten met overgewicht/obesitas werden willekeurig ingedeeld in controle (CON), TRE, RT en TRE plus RT (TRE+RT)-onderzoeken. De TRE-onderzoeken beperkt zich tot een eetvenster van 10 uur per dag gedurende 8 weken. De RT-onderzoeken voerden begeleide krachttraining uit, terwijl het controleonderzoek een reguliere levensstijl behield. Veranderingen in lichaamssamenstelvariabelen, bloeddruk, stemmingstoestand en slaapkwaliteit werden gemeten voor en na de interventie. RESULTATEN: TRE-interventie alleen of in combinatie met RT verminderde significant (p < 0,01) lichaamsgewicht (>2 kg) en BMI (~1 kg/m²) bij volwassenen met overgewicht/obesitas. Zowel RT alleen als in combinatie met TRE verminderde vetmassa aanzienlijk met respectievelijk 1,1 ± 0,5 en 3,2 ± 0,4 kg. De verminderde vetmassa was groter in het combinatieonderzoek dan in het RT-onderzoek, terwijl TRE alleen geen effect had. Daarentegen werd vetvrije massa significant (p < 0,01) verminderd met TRE (-2,3 ± 0,6 kg), verhoogd met RT (1,6 ± 0,3 kg) en stabiel behouden met combinatieinterventies. De verminderde taille- en heupomtrek in de TRE (p < 0,01) waren vergelijkbaar met die in de TRE+RT-onderzoeken, echter, RT alleen had geen effect. Tijd- en groepsinteractie vertoonden een groot effectformaat (partieel eta-kwadraat) voor alle lichaamssamenstelvariabelen. Daarnaast verminderde RT met of zonder TRE opmerkelijk de diastolische bloeddruk (RT: -5,5 ± 1,9 mmHg, TRE+RT: -4,1 ± 1,5 mmHg, p < 0,05). Lichte angstigniveaus bij aanvang in RT (4,8 ± 2,6) en TRE+RT (4,1 ± 3) onderzoeken bleken na interventie normaal in TRE+RT (3,6 ± 1,7) maar niet in RT (5,6 ± 3,5). Geen depressie of stress werd geregistreerd onder deelnemers tijdens de interventie. De gerapporteerde slechte slaapkwaliteit onder deelnemers bij aanvang verbeterde significant met RT (4,8 ± 2,9; p < 0,05) en leek te verbeteren met TRE+RT-interventies (4,5 ± 1,9). CONCLUSIES: 10-uur TRE is voordelig voor gewichts- en vetverlies zonder invloed op stemmingstoestand. Echter, TRE in combinatie met RT kan effectiever zijn voor gewichts- en vetverlies, instandhouding van spieromvang en goede slaapkwaliteit bij jonge volwassenen met overgewicht of obesitas.