wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Five-year follow-up of a randomized weight loss trial on a digital health behaviour change support system.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
532
Gepubliceerd
2025 in International journal of obesity (2005)
Geciteerd
2 keer aangehaald door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 40089569 · doi 10.1038/s41366-025-01742-4
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Gewichtstoename na succesvol gewichtsverlies is een veel voorkomende uitdaging. Deze studie had als doel de langetermijneffectiviteit van een web-gebaseerd ondersteuningssysteem voor gedragsverandering (HBCSS) met persuasieve systeemontwerp (PSD) en cognitieve gedragstherapie (CBT)-methoden te beoordelen. We hebben eerder de effectiviteit van de HBCSS na twee jaar aangetoond. METHODEN: In totaal werden 532 deelnemers met overgewicht of obesitas (BMI 27-35 kg m -2 ) in drie groepen met verschillende intensiteiten van interventie ingedeeld: op CBT gebaseerde groepstherapie, zelfhulpbegeleiding (SHG) en gebruikelijke zorg. Deze groepen werden verder onderverdeeld in HBCSS en niet-HBCSS-groepen. De HBCSS was een programma van 52 weken. Het vervolgonderzoek duurde in totaal vijf jaar. RESULTATEN: Gemiddelde gewichtsverandering (%) (95% BI) ten opzichte van de uitgangssituatie bij HBCSS en niet-HBCSS-gebruikers was respectievelijk 1,5 (-0,02 tot 2,9), p = 0,056 en 1,9 (0,3-3,3), p = 0,005 na vijf jaar. Van de zes groepen had de SHG-groep zonder HBCSS een statistisch significant gewichtstoename (%) ten opzichte van de uitgangssituatie na vijf jaar (3,1, 95% BI 0,6 tot 5,6, p = 0,010). De andere groepen hadden geen significante gewichtstoename. Er was geen significant verschil tussen groepen na vijf jaar in gewicht. Minder bloeddrukmedica­menten werden ingesteld gedurende de vijfjaarsperiode in de HBCSS-groep (p = 0,046). CONCLUSIE: De 12-maandelijkse HBCSS-interventie kon gereduceerd gewicht na 5 jaar niet beter behouden dan niet-HBCSS. Er waren echter significante gewichtsverschillen die HBCSS boven niet-HBCSS gedurende de gehele 5-jaarsperiode voordelig maakten. De afname in de behoefte aan antihypertensiva suggereert dat het significante gewichtsverlies door HBCSS in de vroege jaren een gezondheidsbevordering nalevingseffect heeft.