Genotypisch spectrum en correlatie met alopecia en klinisch respons bij erfelijk vitamine-D-resistent rachitis: onze ervaring en systematische review.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.

Type onderzoek: meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd: 2023 in Calcified tissue international
Geciteerd: 4 keer door ander onderzoek
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 36705686 · doi 10.1007/s00223-023-01061-8

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

Alopecia bij erfelijk vitamine D-resistent rachitis (HVDRR) heeft enige correlatie met ernstig rachitis en slecht algemeen antwoord. Deze waarnemingen zijn echter gebaseerd op kleine series. Daarom willen we het genotypische spectrum van HVDRR en de correlatie ervan met alopecia en klinisch antwoord analyseren. Zeven genetisch bewezen HVDRR-patiënten uit vijf niet-verwante families en 119 proband uit systematische review werden retrospectief geanalyseerd op fenotypische en genotypische gegevens en algemeen antwoord op therapie. In ons cohort was de gemiddelde leeftijd bij het begin van rachitis 12 (± 3,4) maanden. Alopecia was aanwezig bij alle patiënten behalve één. Alle patiënten hadden slecht algemeen antwoord op oraal hooggedoseerde calcium en calcitriol en de meesten hadden intraveneus calcium nodig. Genetische analyses onthulden vier nieuwe varianten. Bij systematische review was alopecia aanwezig bij de meerderheid (81,5%) en ging vooraf aan het begin van rachitis. Patiënten met alopecia hadden hoger serum calcium (7,6 versus 6,9 mg/dl, p = 0,008), lager 1,25(OH)2D (200 versus 320 pg/ml, p = 0,03) en vergelijkbaar algemeen antwoord op orale therapie (28,7% versus 35,3%, p = 0,56). Alopecia was aanwezig in 51,4% van niet-truncerende (NT) ligandbindingsdomein (LBD) varianten, terwijl dit universeel was in truncerende LBD en alle DNA-bindingsdomein (DBD) varianten. Algemeen antwoord op orale therapie was het hoogst in LBD-NT (46,4%) vergeleken met 7,6% in LBD-truncerende en 19% in DBD-NT varianten. Bij LBD-NT varianten waren die welke RXR-heterodimerization beïnvloedden, maar niet die welke ligandonaffiniteit beïnvloedden, geassocieerd met alopecia. Zowel alopecia als algemeen antwoord hebben genotypische correlatie. Leeftijd bij diagnose en algemeen antwoord op orale therapie waren vergelijkbaar tussen patiënten met en zonder alopecia in genetisch bewezen HVDRR.