wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Haar en nagels

Gut microbiota and polycystic ovary syndrome, focus on genetic associations: a bidirectional Mendelian randomization study.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
18,340
Gepubliceerd
2024 in Frontiers in endocrinology
Geciteerd
6 keer door ander onderzoek aangehaald
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 38318294 · doi 10.3389/fendo.2024.1275419
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: De bijdrage van darmmicrobiota aan de pathogenese van polycisteus ovarieel syndroom (PCOS) is controversieel. De causale relatie op deze vraag verdient een diepgaande analyse van bekende single nucleotide polymorfismen geassocieerd met darmmicrobiota. METHODEN: We voerden bidirectionele Mendelian randomization (MR) uit met behulp van instrumentele variabelen geassocieerd met darmmicrobiota (N = 18.340) uit MiBioGen GWAS om hun impact op PCOS-risico in FinnGen GWAS (27.943 PCOS-gevallen en 162.936 controlepersonen) te beoordelen. Two-sample MR met inverse variance weighting (IVW) werd uitgevoerd, gevolgd door gewogen mediaan, gewogen modus en MR-Egger regressie. In een substeekproef repliceerden we onze bevindingen met behulp van het meta-analyse PCOS-consortium (10.074 gevallen en 103.164 controlepersonen) van Europese afkomst. RESULTATEN: IVW-MR-resultaten suggereerden dat zes darmmicrobiota causaal geassocieerd waren met PCOS-kenmerken. Na aanpassing voor BMI, SHBG, nuchtere insuline, testosteron en alcoholgebruiksfrequentie werden de effectgroottes aanzienlijk verminderd. Reverse MR-analyse toonde aan dat de effecten van PCOS-kenmerken op 13 darmmicrobiota niet langer significant bleven na gevoeligheidsanalyse en Bonferroni-correcties. MR-replicatieanalyse was consistent en de resultaten suggereren dat darmmicrobiota waarschijnlijk geen onafhankelijke oorzaak van PCOS is. CONCLUSIE: Onze bevindingen ondersteunden de causale relaties tussen darmmicrobiota en PCOS-kenmerken op genetisch niveau niet. Meer omvassende genome-wide association studies van darmmicrobiota en PCOS zijn gerechtvaardigd om hun genetische relatie te bevestigen. VERKLARING: Deze studie bevat 3533 woorden, 0 tabellen en zes figuren in de tekst evenals nacht aanvullende bestanden en 0 aanvullende figuren in het Supplementary material.