wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Head-to-head studies evaluating efficacy of pharmaco-therapy for obesity: a systematic review and meta-analysis.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
885
Gepubliceerd
2009 in Obesity reviews : an official journal of the International Association for the Study of Obesity
Geciteerd
12 keer aangehaald door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 18208467 · doi 10.1111/j.1467-789X.2008.00463.x
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

Gerandomiseerde, gecontroleerde onderzoeken (RCT's) waarin goedgekeurde gewichtsverliesmiddelen in de Europese Unie rechtstreeks werden vergeleken, werden beoordeeld en de resultaten geanalyseerd met behulp van meta-analyse. Acht RCT's met in totaal 885 patiënten werden gevonden waarin orlistat en sibutramine werden vergeleken, terwijl geen onderzoek met rimonabant werd gevonden. De mediane studioduur was 7 maanden (bereik 3-12). In vier van de zeven onderzoeken waarin sibutramine en orlistat als monotherapie werden vergeleken, bleek sibutramine significant effectiever voor gewichtsverlies, terwijl de resterende drie studies equivalentie aantoonden. Het gewogen gemiddelde verschil in gewichtsverlies was 2,2 kg (95% BI 0,5-3,9) ten gunste van sibutramine. Drie onderzoeken onderzochten orlistat en sibutramine als combinatietherapie, en twee vonden dat dit significant beter was dan orlistat alleen, maar niet beter dan sibutramine alleen. Op basis van deze rechtstreeks vergelijkende RCT-gegevens lijkt sibutramine significant effectiever te zijn voor het bereiken van gewichtsverlies dan orlistat. Dit stemt overeen met indirecte aanwijzingen uit eerdere meta-analyses, waarin de respectieve middelen met placebo werden vergeleken. Slechts vier onderzoeken rapporteerden uitval, en de gepoolde risicoverhouding was 0,6 (0,3-1,4), wat duidt op lagere uitval voor sibutramine. Deze informatie tezamen met inzicht in de klinische eigenschappen van elk middel zou de voorschrijvende arts moeten helpen bij de selectie van passende medicijntherapie voor obesitas.