Hormonale behandelingen en vaginale vochtbringers voor genitourinair menopauzesyndroom: een systematische review.

ACHTERGROND: Postmenopauzale vrouwen ondervinden vaak vulvovaginale, urinaire en seksuele klachten in verband met genitourinair syndroom van de menopauze (GSM). DOEL: Het evalueren van werkzaamheid en schadelijke effecten van vaginale estrogeen, niet-estrogenige hormoonthererapieën en vaginale hydraterende middelen voor de behandeling van GSM-symptomen. GEGEVENSBRONNEN: Medline, Embase en CINAHL tot en met 11 december 2023. SELECTIE VAN STUDIES: Gerandomiseerde, gecontroleerde studies (RCT's) met een duur van minstens 8 weken waarin postmenopauzale vrouwen met minstens 1 GSM-symptoom waren ingeschreven en waarin werkzaamheid of schadelijke effecten van hormonale interventies of vaginale hydraterende middelen werden gerapporteerd. GEGEVENSEXTRACTIE: Risico op bias en gegevensextractie werden uitgevoerd door één beoordelaar en geverifieerd door een tweede beoordelaar. Zekerheid van bewijs (COE) werd beoordeeld door één beoordelaar en geverifieerd door consensus. GEGEVENSSYNTHESE: Van 11.993 citaten werden 46 RCT's geïdentificeerd die vaginaal estrogeen (k = 22), niet-estrogenige hormonen (k = 16), vaginale hydraterende middelen (k = 4) of meerdere interventies (k = 4) evalueerden. Variatie in populaties, interventies, comparatoren en uitkomsten maakten meta-analyse onmogelijk. Vergeleken met placebo of geen behandeling, kan vaginaal estrogeen vulvovaginale droogte, dyspareunie, meest hinderlijke symptoom en tevredenheid met behandeling verbeteren. Vergeleken met placebo, kan vaginaal dehydroepiandrosterone (DHEA) droogte, dyspareunie en distress, overlast of interferentie van genitourinaire symptomen verbeteren; oraal ospemifeen kan droogte, dyspareunie en tevredenheid met behandeling verbeteren; en vaginale hydraterende middelen kunnen droogte verbeteren (alles lage COE). Vaginaal testosteron, systemisch DHEA, vaginale oxytocine en oraal raloxifeen of bazedoxifeen kunnen geen voordeel bieden (lage COE) of hadden onzekere effecten (zeer lage COE). Hoewel studies niet frequent ernstige schadelijke effecten rapporteerden, werd rapportage beperkt door studies van korte duur die onvoldoende sterkte hadden om onfrequente ernstige schadelijke effecten te evalueren. BEPERKINGEN: De meeste studies duurden 12 weken of minder en gebruikten heterogene GSM-diagnostische criteria en uitkomstmaten. Weinig studies includeerden vrouwen met een geschiedenis van kanker. CONCLUSIE: Vaginaal estrogeen, vaginaal DHEA, oraal ospemifeen en vaginale hydraterende middelen kunnen enkele GSM-symptomen op korte termijn verbeteren. Er bestaan weinig gegevens op lange termijn over werkzaamheid, vergelijkende werkzaamheid, draagbaarheid en veiligheid van GSM-behandelingen. PRIMAIRE FINANCIERINGSBRON: Agency for Healthcare Research and Quality en Patient-Centered Outcomes Research Institute. (PROSPERO: CRD42023400684).