How effective is rejoining a long-term weight loss program? The 5- and 10-year MRI-assessed Follow Interventions Trial (FIT) project.

ACHTERGROND: Het blijft onduidelijk of het opnieuw aangaan van leefstijlinterventies voor gewichtsverlies effectief is op lange termijn. METHODEN: Wij voerden de CENTRAL (trial 1, T1) leefstijl-gewichtsverliestrail uit in 2012-2014, en de DIRECT-PLUS (trial 2, T2) gewichtsverliestrail in 2017-2018. Alle deelnemers werden uitgenodigd voor vervolgonderzoek in 2022-2024 om gewicht, metabole biomarkers en vetafzettingen via magnetic-resonance-imaging (MRI) vijf jaar na de tweede trial te beoordelen. RESULTATEN: De analyse omvatte 572 trialwaarnemingen van 480 deelnemers; hiervan namen 388 deel aan een van de twee trials en 92 aan beide (T1 + T2 deelnemers die opnieuw toetraden). Bij vervolgonderzoek werden 384/480 (80%) opnieuw geëvalueerd, inclusief 76/92 (83%) deelnemers die opnieuw toetraden. In T1 vertoonden deelnemers die eenmaal deelnamen en degenen die later T2 opnieuw toetraden vergelijkbare reacties op hun eerste interventie, inclusief vergelijkbaar gewichtsverlies (-3,3% versus -3,4%; FDR = 0,93). Echter, T1 + T2 deelnemers die opnieuw toetraden begonnen hun tweede interventie met een vergelijkbare baseline BMI als hun eerste (31,8 kg/m 2 versus 31,3 kg/m 2 ; FDR = 0,12). Desalniettemin vertoonden zij bij baseline van T2 gunstiger buikvet- en metabole profielen dan bij hun initiële baseline van T1 (viscerale adipeuze weefsel (VAT): 135,5 cm 2 versus 160,0 cm 2 ; homeostatic model assessment of insulin resistance (HOMA-IR): 3,8 versus 4,5; high density lipoprotein cholesterol (HDL-C)/Triglyceriden: 3,6 versus 4,2; alle FDR < 0,05). Als reactie op T2 vertoonden deelnemers die opnieuw toetraden verzwakte verbeteringen in vergelijking met die bereikt tijdens hun vorige T1-interventie (gewicht: -1,5% versus -3,5%; VAT: -7,2% versus -33,3%; diep subcutaan adipeus weefsel (SAT): -4,0% versus -31,9%; oppervlakkig SAT: -3,3% versus -25,4%; alle FDR < 0,05), en in vergelijking met deelnemers aan T2 voor het eerst (gewicht: -3,5%; FDR < 0,05, VAT: -11,6%; FDR = 0,20, diep SAT: -9,9%; FDR < 0,05, oppervlakkig SAT: -9,3%; FDR = 0,05). Echter, 5 jaar na afronding van T2 vertoonden T1 + T2 deelnemers die opnieuw toetraden aanzienlijk minder gewichtsterugkeer in vergelijking met deelnemers aan T2 voor het eerst (+ 0,2% versus + 2,9%; FDR < 0,05), terugkeer van diep-SAT (+ 2,4% versus + 13,3%; FDR < 0,05), en terugkeer van oppervlakkig-SAT (+ 12,8% versus + 24,3%; FDR < 0,05), hoewel vergelijkbare VAT-terugkeer. In het geheel, hoewel T1 + T2 deelnemers die opnieuw toetraden hogere baseline-obesitasparameters hadden dan deelnemers voor het eerst, vertoonden zij vergelijkbare waarden bij vervolgonderzoek na 5 en 10 jaar. CONCLUSIES: Ondanks een verzwakte gewichtsverliesrespons, levert herhaalde deelname aan een gestructureerde leefstijlinterventie zinvolle langetermijneffecten op met duurzame metabole voordelen. TRIALREGISTRATIE: CENTRAL (Clinical-trials-identifier:NCT01530724); DIRECT-PLUS (Clinical-trials-identifier:NCT03020186).