Invloed van estradiolfluctuaties en progesteron op stemming bij vrouwen in perimenopauze met depressieve symptomen.
3 Klein onderzoek bij mensen
- Type onderzoek
- cohortonderzoek
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2020 in The Journal of clinical endocrinology and metabolism
- Geciteerd
- 40 keer geciteerd door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
- Bron
- PubMed 31693131 · doi 10.1210/clinem/dgz181
CONTEXT: Vrouwen hebben een verhoogd risico op depressieve symptomen tijdens de menopauzetransitie. Veranderingen in estradiolsecretie en de aanwezigheid van vasomotore symptomen (VMS) dragen bij aan perimenopauzale depressieve symptomen, maar verbanden met progesteron zijn niet onderzocht. DOEL: Bepalen of variabiliteit van estradiol, ovulatoire progesteronniveaus en VMS-belasting onafhankelijk zijn geassocieerd met perimenopauzale depressieve symptomatologie. ONTWERP EN INTERVENTIE: Depressieve symptomen, serumniveaus van estradiol en progesteron, en VMS-frequentie werden wekelijks beoordeeld in een observationeel onderzoek van 8 weken. De associatie van stemming met estradiolariabiliteit, ovulatoire progesteronniveaus en VMS-frequentie werd geschat met gegeneraliseerde schattingsvergelijkingsmodellen. INSTELLING: Academisch medisch centrum. PATIËNTEN: Vijftig ongemedificeerde perimenopauzale vrouwen met milde tot matige depressieve symptomen (gemiddelde Montgomery-Åsberg Depression Rating Scale [MADRS]-score 15,5 ± 5,3). PRIMAIRE UITKOMSTMAAT: Depressieve symptomen (MADRS-score). RESULTATEN: Tijdens het onderzoek hadden 90,0% van de deelnemers variabele estradiolniveaus, 51,1% had ovulatoire progesteronniveaus, en 90% had VMS. Grotere estradiolariabiliteit en afwezigheid van progesteronniveaus consistent met ovulatie, maar niet VMS-frequentie, zijn geassocieerd met hogere niveaus van depressieve symptomen (β = 0,11 [95% betrouwbaarheidsinterval (95% BI), 0,04 tot 0,18; P = 0,001]; β = -2,62 [95% BI, -4,52 tot -0,71; P = 0,007], respectievelijk), na correctie voor hogere body mass index, voorgeschiedenis van depressie en stressvolle levensgebeurtenissen. CONCLUSIES: Toenemende dysregulatie van ovariële hormonen, maar niet VMS, is geassocieerd met grotere depressieve-symptomenbelasting tijdens perimenopauze. Deze resultaten suggereren dat stemmingslabiliteit tijdens perimenopauze wordt veroorzaakt door de onderliggende hormonale dysregulatie van de menopauzetransitie met veranderingen in zowel estradiol als progesteron.